Artikelen
Onderstaande tekst is een poging om zo beknopt mogelijk te schetsen vanuit welk mensbeeld wij willen werken. Naar onze ervaring bevinden we ons op dit moment (allemaal) in de overgang naar een geheel ander inzicht over wat het universum feitelijk is en wat onze plaats daarin is. Er is heel erg veel goed leesbare literatuur die het onderstaande ondersteunt.
Vrijwel de gehele westerse wetenschap is sinds de natuurkundige Newton uitgegaan van het idee dat er uitsluitend materie bestaat. Ook de menswetenschappen hebben dat mens- en wereldbeeld helaas aangenomen. Daarin is een mens uitsluitend een genetisch bepaalde electrisch-biochemische machine. De uiterste consequenties zijn dan onder andere:
>>dat niemand nog ergens verantwoordelijk voor is,
>>dat het leven ophoudt met de dood van het lichaam,
>>dat niets meer heilig is en
>>dat je dus ongelimiteerd kunt pakken wat je pakken kan; het recht van de sterkste.
(Kijk eens goed in de samenleving om u heen.)
In de moderne natuurkunde sinds Max Planck (1900) hebben vrijwel alle natuurkundige Nobelprijswinnaars die zich bezig hielden met het subatomaire, het hele kleine, dat geloof verlaten. Hun onderzoekingen tonen o.a. onomstotelijk aan:
>>dat Geest de basis van het bestaan is,
>>dat materie voor 99,99% uit ‘lege’ ruimte bestaat en dat het allerkleinste deeltje (niets-iets) met duizelingwekkende snelheid verdwijnt en verschijnt en verdwijnt en verschijnt, enz. (10.000.000.000.000.000.000.000 x per seconde),
>>Dat alles in bewustzijn met alles is verbonden.
De bevindingen van deze kwantumfysica blijken op alle fronten juist te zijn, terwijl ze aantonen dat het eenzijdige materialistische wereldbeeld, de zogenaamde gezond-verstand-opvatting, op alle fronten onjuist blijkt.
Alle esoterische religies (en dat is iets geheel anders dan de op mythologie gebaseerde geloven) blijken op basis van ervaringswetenschap, van zelfervaring, al eeuwen tot dezelfde inzichten te komen; de wereld zoals wij die ervaren met onze zintuigen is ‘maya’ (schijn) en Geest is de basis van al het bestaande.
De holistische gezondheidszorg gaat in tegenstelling tot de reguliere zorg uit van een mens- en wereldbeeld dat aansluit bij die moderne natuurwetenschappelijke ontwikkelingen én die eeuwenoude ervaringswetenschappen. Reïncarnatietherapie en Kleurenpunctuur overstijgen het persoonlijke en sluiten daarom aan bij deze transpersoonlijke benadering.
Bezig zijn met zelfonderzoek, met studie en met cliënten heeft ons globaal tot een concept van de "werkelijkheid" gebracht met de volgende elementen:
►Het hele universum is één levende energetische dans van licht, Geest;
►Vóór de "big bang" kende 'Geest' zichzelf als groots, wijs, liefdevol, ...;
►Omdat ervaren van liefde en wijsheid méér inhoudt dan alleen maar weten, creëerde 'Geest' met die "big bang" polariteit om te kunnen ervaren;
►In de ‘uitademing’ daarvan (het heelal dijt nu uit) ervaren wij nu 'leven';
►Om volledig in de polariteit te kunnen opgaan en ervaren, vergeten we eerst onze ware aard; onlosmakelijk deel te zijn van de éne Geest;
►Met ons leven verrijken we dus de eenheid met ervaren;
►Het proces waarin we met die verrijkingen 'terugkeren' tot het bewustzijn van de eenheid heet geestelijke groei, spirituele ontwikkeling;
►In ons ervaren gaan wij door vele levens, waarin wij alle modaliteiten beleven; dat wil zeggen van leven, ervaren voorzien;
►In die vele levens gaan wij door allerlei ervaringen heen die wij goed kunnen verwerken, waaraan wij groeien in mogelijkheden. Deze ervaringen vormen samen onze kracht. Opgave is om in liefde met deze kracht om te gaan;
►Wij ondergaan ook veel dat wij niet kunnen verwerken. Ons overlevingsmechanisme helpt ons op die momenten, door wat te moeilijk (b)lijkt weg te stoppen in het onderbewuste. Die elementen vormen samen onze nog onaffe leermomenten, die we meeslepen, totdat inzicht tot verwerking leidt.
Hoofddoel van onze aanwezigheid hier is dus groei van bewustzijn van onze spirituele wezenskern. Hulpmiddel daarbij is een effectieve oplossing van (groei)’problemen’ [lichamelijke emotionele en/of mentale stress] om bewuster, vrijer en gelukkiger te kunnen leven in het hier-nu. Daarbij willen wij graag behulpzaam zijn.
Daarvoor is het wel nodig dat cliënten bereid zijn zichzelf te onderzoeken en aan hun eigen ontwikkelingsweg willen (mee)werken; zodat ze hun eigen keuze, hun eigen verantwoord antwoord, bewust gaan geven op wat het leven hun dagelijks aanreikt.
Alle mensen zijn in wezen op hun eigen manier op zoek naar liefde, geluk. Door allerlei overlevingspatronen, waarin we verstrikt geraakt zijn, gebeurt dat zoeken vaak op de vreemdste manieren. Veel van die patronen blokkeren onze vrije ontplooiing als mens. Ze beperken ons tot een oppervlakkig overleven, zonder contact met onze spirituele wezenskern. Bevrijding ontstaat in de eerste plaats in: tevreden zijn met jezelf, je eigen ruimte volledig innemen en dus opkomen voor jezelf, (liefst) zonder 'anderen' tekort te doen. Kortom: schuldgevoelens achterlaten, hardnekkige beperkende patronen opruimen en houden van jezelf. Het proces waarin je daarmee bezig bent, heet geestelijke groei. Iedereen is bezig dat pad van groei zelf te scheppen. Díé bezigheid is wáre spiritualiteit. Dat is dus iets van alle mensen en een gewone dagelijkse activiteit. Een bewuste keuze voor groei zorgt er voor dat deze prettiger en met minder hindernissen en met meer diepgang verloopt. Dé manier waarop die spirituele ontwikkeling volgens ons plaats vindt, heeft diverse eigenschappen:
• Ze staat met beiden benen op de grond, maar zet ook stappen vooruit;
• Ze is voor ieder uniek individu, individueel anders;
• Ze is gebaseerd op ieders individuele ervaring, maar ondanks dat zijn er toch ook gemeenschappelijke ontwikkelingslijnen;
• Ze vraagt niet om iets te geloven op gezag van een ander of van een instelling, maar nodigt uit om door middel van toegewijde oefening zelf te ervaren.
• Ze omarmt mens zijn in al haar aspecten, inclusief lichamelijkheid, emoties, driften, schaduw;
• Ze kan alleen gedijen in vrijheid, zonder ge- en verboden;
• Ze staat midden in de samenleving en gaat soepel de volle verantwoordelijkheid aan voor wat wij daar samen van maken, zowel door ons denken en handelen als door ons niet-handelen.
Het huidige leven is zó een soort ‘klas’ in de ‘levensschool’. Ieder van ons is hier om te leren de eigen unieke zijnskwaliteit te ontwikkelen en volledig neer te zetten; om de ontwikkelde krachten, in harmonie met het geheel (= liefde) te leven. Dan leven we steeds meer onze individualiteit ('individu' is Frans voor ongedeeld) in plaats van dat we opgaan in de verinnerlijkte massa.
Het nu nog overheersende wereldbeeld leert mensen dat we met onze vijf zintuigen alles kunnen waarnemen wat er is. Binnen die beperkte realiteitsbeleving van onze beperkte zintuigen worden we ‘opgevoed’ en stap voor stap ingeperkt, totdat we dat echt geloven. We zijn dan zogenaamd ‘realistisch’ en ‘nuchter’. Gelukkig zijn steeds meer mensen vanuit hun eigen ervaring bezig om uit dat beperkende wereldbeeld te stappen. Mensen die zich steeds meer richten op hun spirituele wezenskern worden eindelijk door steeds grotere groepen niet langer gezien als achtergebleven minkukels.
Tenslotte
Er van uitgaande dat het hele universum één levende energetische dans is, is alles één, dus: Er zijn helemaal geen 'anderen'. Er is helemaal niets 'buiten' ons.
In de loop van ons bestaan door de tijden heen, hebben wij allemaal allerlei oordelen, vooroordelen, cultureel en tijd bepaalde opvattingen en misvattingen en overhaaste eigen conclusies verinnerlijkt. Het leren kennen van de ware innerlijk aard vereist een speciale aandacht en onderzoek. Het eist de bereidheid die aangekoekte massa nauwkeurig te herbeleven, te onderzoeken en te reinigen. Dan pas krijgen we een waarheidsgetrouw beeld. Zo vraagt ook het écht leren kennen van de maatschappelijke werkelijkheid dat we de moeite nemen om de ons aangeleefde vooroordelen over dát gebied te onderzoeken, te heroverwegen en te herzien. Daarbij is het ook daar te gemakzuchtig om alles op een hoop te vegen. Er zijn wezenlijke verschillen en het is ieders verantwoordelijkheid dat onderscheid te leren maken en daar naar te handelen.
Ik wil graag kunnen beoordelen of mijn gedragingen en/of wensen (en de gedragingen en wensen van maatschappelijke groeperingen) goed zijn voor het geheel van het aardse bestaan. Er van uitgaande dat het leven hier zin heeft, ergens toe leidt, wil ik proberen mijn denken en doen af te stemmen op dat grotere ene. Daartoe geven een paar basisvragen op een eenvoudige en snelle manier inzicht.
• Wat gebeurt er met het geheel als alle mensen op aarde zo leven of willen leven ?
• Op grond waarvan meen ik recht te hebben op wat anderen niet kunnen of mogen verlangen ?
• Wat zou er met mij gebeuren als de mensen in mijn directe omgeving of ver weg dit doen of gaan doen ?
• Met welke intentie(s) doe ik wat ik doe ?
• Wat zou ík doen als ik in de schoenen stond van die ander (bijv. die Afgaan, of die Ethiopiër, of ......., of ......... )?
Daarbij is het belangrijk om onderscheid te blijven maken tussen gelijkheid en gelijkwaardigheid. Dat wordt vaak onvoldoende gedaan. Mensen zijn niet gelijk. Gelukkig zijn er wél verschillen; dat houdt het leven interessant, boeiend. De gelijkwaardigheid van anderen als uitgangspunt nemen, stelt o.i. wel grenzen aan wat wij voor onszelf redelijkerwijs als 'normaal' kunnen/mogen verlangen.
En dan nog dit: Waarheid maakt vrij, maar we zijn allemaal vrij, of niemand is het.