In 2016 voltooide ik mijn tweede boek, een misdaadroman.
Gezien de huidige ontwikkelingen in de samenleving heeft dat aan actualiteit gewonnen.
Het boek bevat veel informatie die tot nadenken stemt.
Titel:       “‘Moord’reclame”
Omvang: 491 boekpagina’s 
Verkrijgbaar in digitale vesie na overboeking van €7,50 op NL97 ASNB 0707569699 t.n.v. X. van den Camp onder vermelding van mailadres en boektitel.

---

1. Waar goede therapie volgens mij vooral mee wil werken, is met bewustzijn.
2. De splitsing is een boekbespreking van Gregg Braden’s: “Pure Human”; een belangrijk boek op de drempel van beslissende keuzes voor ons menszijn.
3. Op weg naar een beter begrip over bewustzijn.
4. De ontsporing Deel 1: De ontsporing van de wetenschap gaat over de extreem eenzijdige afslag die de ‘wetenschap heeft genomen en haar gevolgen.
5. De ontsporing Deel 2: De ontsporing van de gezondheidszorg gaat over hoe de farmaceutische industrie de volledige gezondheidszorg heeft gekaapt ten behoeve van winstmaximalisatie.
6. De ontsporing Deel 3: Het spoor hervinden; hoe dan wel! Gaat over het hervinden van evenwicht en Bestemming.
7. Orgaandonatie ? – waarom niet ! Deze titel spreekt voor zich.
8. Intelligentie, Bewustzijn, de Cult en Wij. Gaat over de machtsgreep van Globalisten.
9. Paradigmaverschuivingen. Gaat over de grote verandering in de huidige tijd.
10. “Ik ben” is er altijd. Gaat over ZIJN.
11. AI is geen intelligentie maar mogelijk de opstap naar meer totalitarisme.
12. Binnenste buiten gaat over diverse grote veranderingen in mijn persoonlijke leven.
13. Ontwaken. Gaat over de essentie van zijn.
14. Losbreken uit de gevaarlijke transhumanistische agenda door te deprogrammeren.

---

Waar goede therapie volgens mij vooral mee wil werken, is met bewustzijn !

1.1 Wat is bewustzijn ?
Er zijn nog steeds zeer veel ‘wetenschappers’, helaas vooral ook in de menswetenschappen, die bewustzijn zien als een onverklaarbaar bijverschijnsel van de stoffen in het brein. Volgens mij is er echter een stortvloed aan gegevens en bewijzen en ervaringen, die laten zien dat bewustzijn iets totaal anders is.
o Al ongeveer een eeuw bewijzen Nobelprijswinnaars in de natuurkunde dat bewustzijn de meest wezenlijke eigenschap is van het héle universum. Er is één bewustzijn en dat is alomtegenwoordig. De kwantumfysica toonde aan dat dat ene bewustzijn aanwezig is in elke cel, in elke atoom, in elk atomair deeltje, in elke niets-iets (zie pag.20).
o Diverse onderzoekers van Bijna Dood Ervaringen (in Nederland de cardioloog Pim van Lommel) tonen aan dat er sprake is van bewustzijn in een entiteit die, zich buiten het stoffelijke lichaam bevindt.
o De Amerikaanse psychiater I. Stevenson liet in zijn laatste boek (“Bewijzen van reïncarnatie”) zien dat er wel degelijk een bewustzijn is dat reïncarneert en dus buiten het stoffelijke lichaam voort bestaat. (Boek met zeer taai eerste deel i.v.m. de wetenschappelijke verantwoording.)
o Een groeiende groep mensen heeft ervaringen met, of durft nu te spreken over ervaringen met, buitenlichamelijk bewustzijn.

Dat sluit volledig aan bij wat esoterische ervaringswetenschappers al eeuwen zeggen over de aard van bewustzijn en de schijnwereld (Maya) van het materiële.

Bewustzijn blijkt de meest essentiële eigenschap van het universum (kwantumfysica). Bewustzijn is niet iets dat je doet, bewustzijn ben je; grenzeloos en dat is dus veel groter dan je ik-heid. Het is geen ervaring, maar datgene waarin ervaren opduikt. Bewustzijn is het vermogen tot (innerlijk) ervaren; dit ervaren kan hier alleen in het hier-nu en in of door middel van het lichaam . . . . . . . . . .
én daar waar de aandacht is. Daarom is aandachttraining een absolute voorwaarde voor therapeuten die met bewustzijn werken. Daar zijn allerlei methodes voor; doen !!!

Wat we doorgaans bewustzijn noemen, is de algemeen aanwezig basistrance (zie ook pag. 9), die wordt versterkt vanuit de denkgeest, die onze aandacht meestal úít het ervaren van het hier-nu, dus úít het actuele bewustzijn trekt, richting een verleden en/of toekomst, die hier-nu niet zijn.

Modern neurologisch onderzoek heeft overtuigend laten zien dat datgene wat we in het westen het ‘bewustzijn’ zijn gaan noemen in staat is slechts 60 bits per seconde te verwerken. Het ‘onbewuste’ kan er 11.200.000 per seconde aan; 11.200.000! Het zijn dan ook onze onbewuste overtuigingen (lichamelijke, emotionele en/of mentale overtuigingen) die ons leven vooral sturen. (Gemiddeld voor 95%. Voor het grootste deel van de bevolking ligt het percentage nog hoger).
Kijk absoluut eens naar het volgende korte filmpje: https://youtu.be/y4ASl2tT5Pc).

Bijna iedereen kent het volgende voorbeeld daarvan vast wel. Terwijl je met de auto op weg bent naar je werk wordt je ‘bewuste’ bijvoorbeeld volledig in beslag genomen door een onaangename ervaring van gisteren of de voorbereiding van de ontmoeting van aankomende middag. Ondertussen stuurt het ‘onbewuste’ je veilig door het drukke stadsverkeer, verwerkt talloze prikkels en coördineert moeiteloos allerlei ingewikkelde en cruciale handelingen in het hier en nu (herinner je je eerste autorijlessen).

Het doorgaans grotendeels onzichtbare onderbewuste (de onbewust geworden overtuigingen) speelt onderstaande programmeringen af als een machine en bestuurt ons vrijwel continue. Tegen een ‘machine’ praten (mantra’s, vermaningen, enz.) heeft weinig zin. In de mate waarin programma’s bewust gemaakt zijn én verwerkt, overheersen ze steeds minder het leven en groeit vrijheid van ‘eigen’ en andermans conditioneringen. Zodra je iemand meer heelt (meer heel helpt worden), help je haar dus (deels) haar eigenheid, vrijheid en eigen levensruimte terug te vinden.

Dat onderbewuste heeft vier bronnen:

1. geërfde, als soort ontwikkelde, instincten;
2. wat we naar het huidige leven meenemen van vóór de conceptie (vorige levens, tussenbestaan);
3. aangeleefde percepties: de conceptie tot/met de baarmoeder. De emotionele ingeprente patronen van de verwekkers, via hun genen en daarna die van de moeder, die met chemische signaalstoffen (emoties, hormonen, stress, geluk) de foetus voedt.
4. aangeleefde en aangeleerde percepties uit opvoeding, omgeving, cultuur in de periode
   tot 6 jaar; want: hersenfrequenties tot 6j. functioneren uitsluitend in:
    delta (0,5-4 Hertz) (slaap en ‘onbewust’) van 0 tot 2 jaar;
    theta (4-8 Hz) (fantaseren, mijmeren) (+ delta) van 2 tot 6 jaar.
   In deze periode is er dus géééééén mogelijkheid tot (bewustere) keuzes.

Hersenfrequenties die er verder in de ontwikkeling bij komen:
 alfa (8-12 Hz) (waakbewustzijn, groeiende bewustere informatieverwerking) (+ delta & theta) pas vanaf ±6 j.
 beta (12-35 Hz) (groeiend gefocust bewustzijn) (+ delta, theta & alfa) . . . . . .pas vanaf ±12 jaar.
 gamma ( >35 Hz) (piekprestaties) (deze integrerende Spirituele Intelligentie, SQ, werkt vanuit de temporaalkwabben rond 40Hz.) (Zie o.a. bijlage B.)

Onze onbewuste (mentale, emotionele en lichamelijke) overtuigingen zijn zo vooral een mix van:
a. verwerkte en onverwerkte ervaringen van voor de conceptie (‘eigen’ conditioneringen) &;
b. ’n vooral ook door ánderen geprogrammeerd onderbewustzijn (van generatie op generatie overgegoten) [Het is goed om onszelf daar dus niet schuldig over te voelen, maar om de verantwoordelijkheid te nemen om die ingeprente vooroordelen en gedragspatronen (t.a.v. mijzelf en t.a.v. de samenleving) te onderzoeken en waar nodig bewust bij te stellen. Begin dus met jezelf en anderen (eveneens voorgeprogrammeerd) te vergeven, want dat helpt om oude verhalen los te laten en . . . . . . . úít slachtofferschap te stappen.]
Dit geldt voor ons allemaal; voor mij, voor jullie en voor iedereen.
Onderzoek dus je programmeringen, je onbewuste overtuigingen, als je vrij wilt (leren) zijn ! ! !

Je ‘eigen’ gevangenis
verhardt in je lijf.
De enige sleutel
bezit je zelf.

---

De splitsing

Gregg Braden: “Pure Human” (een boekbespreking)

Alle menselijke vermogens die we niet gebruiken, gaan achteruit en verdwijnen uiteindelijk. Dat geldt voor spieren, vaardigheden én voor hersenen. Door de rekenmachine verliezen we bijvoorbeeld onze vaardigheden om complexe berekeningen zelf uit te voeren. Toen ik nog op de MTS werkte, zag ik bijvoorbeeld dat notabene techniekleerlingen al naar de rekenmachine grepen als ik vroeg hoeveel 7 x 25 was.

De implementatie van dat transhumanisme is via allerlei kleine stappen al gaande; chemische (via farmacijnen en ‘voedsel’), elektro-magnetische (via straling), ‘vaccins’ (met grafeenoxide), Id-chips onder de huid en diverse andere implantaten. Die onnatuurlijke ingrepen worden allen als handig en aantrekkelijk en veiliger en beter voor de mensheid aangeprezen. Ze worden vooral gepolijst gepresenteerd aan jeugdigen zonder de keerzijde te laten zien.

Door middel van gelikte propaganda via de totaal gelijkgeschakelde reguliere media vindt er al decennia een gigantische eenzijdige indoctrinatie plaats, die er van jongs af aan, vooral ook via het onderwijs, wordt ingepompt. Alle noodzakelijke discussie, waarin verschillende zienswijzen gelijkwaardig aan bod komen, is uit die voorzieningen verstoten, terwijl het open debat en het controleren van de machten in het verleden als hun voornaamste taak werd gezien. Tegenwoordig is misleiding de norm en die wordt gebruikt om mensen tegen elkaar op te zetten (verdeel en heers). Ook de politiek en wetgeving worden ingezet om ons in die fuik te dwingen.

Een eeuwenoude strijd tussen goed en kwaad komt nu tot een climax. Ze is de bron van conflicten, oorlogen, ziektes en de vernietiging van allerlei sociale verbanden die nu steeds zichtbaarder wordt.
Een kwaadaardige ‘elite’ creëert bewust een chaos om mensen in angst en verdeeldheid en schuldgevoelens te houden, zodat mensen het grotere plaatje niet kunnen zien. Dé oplossing is zorgen dat je daar doorheen kunt kijken door breed en goed geïnformeerd te zijn en daarvoor moet je absoluut ook naar de onafhankelijke media.

Een duidelijk voorbeeld daarvan zijn de SDG’s van de V.N. (Sustainable Development Goals) Ze klinken geweldig. Wie is er nu niet voor het opheffen van de honger, of de armoede of voor het zorgvuldiger omgaan met de aarde. Maar wie even de moeite neemt om verder te kijken dan de ‘window dressing’, kan zien dat ze deze op zich nobele doelen willen bereiken door ons al onze menselijkheid af te nemen. Het wordt allemaal gepresenteerd alsof er geen andere uitweg is om als mensheid te overleven (klimaatleugens, pandemieleugens, oorlogshitserij, enz.)

Dat proberen ze nu onder andere af te dwingen via de WHO met dwingende regels en censuur en met Central Bank Digital Currency’s gekoppeld aan een digitale identiteit om ons op te sluiten in een digitale gevangenis. Daarmee kunnen ze alles vastleggen in dwingende regels en controle en handhaving; wat we eten, hoeveel en hoe we reizen, wat we nog mogen zeggen (en denken), welke farmacijnen we verplicht moeten nemen, wat we in ons lichaam moeten laten implanteren, enz. Er liggen bij het WEF al allerlei dwangvoorstellen klaar.

Het gaat er niet om dat de nieuwe technische mogelijkheden op zichzelf goed of slecht zijn. Het gaat erom hoe ze gebruikt worden en welke denkwijze daarachter schuilgaat. Het is een groep financiële machthebbers, gecombineerd met techno fanaten die ons willen afsnijden van onze goddelijke beste versie van onszelf zijn; het vermogen tot liefhebben, verbeeldingskracht, zelfheling, empathie, sympathie, medeleven. Technologie búíten onze lichamen mag ons dienen, maar niet tot slaaf maken. De basisvraag moet steeds zijn: “Ondersteunen deze ontwikkelingen of technieken onze goddelijke menselijkheid of ondermijnen of ontkennen ze die.

Er is ons eeuwenlang voorgehouden door priesters, vorsten en politici dat wij mensen zwak en ontoereikend zijn als mensen en aansturing nodig hebben. Maar de nieuwste wetenschappelijk ontdekkingen laten zien dat al die nieuwe technische mogelijkheden ver worden overtroffen door onze menselijk vermogens zodra wie die optimaal leren toepassen. We hebben niets van buiten onszelf nodig om de beste versie van onszelf te zijn (worden). Diverse experimenten tonen dat aan. Net nu we als mensheid in de breedte pas beginnen te begrijpen wat onze potentiële mogelijkheden zijn, hebben door hebzucht en macht gedreven personen haast om ons onze vermogens weg te laten geven aan technologie.

Modern onderzoek heeft overtuigend laten zien dat er zeven epigenetische triggers zijn die de plasticiteit van neuronen, cellen en genen aansturen en waarmee we onszelf volledig kunnen helen: gedachten, gevoelens, emoties, adem, beweging, voeding en aandacht. Pas sinds kort kijken wetenschappers niet naar het menselijk lichaam als een puur materiële elektro-biochemische machine met bewustzijn als toevallig bijverschijnsel, maar vanuit het perspectief van informatietechnologie. Elke cel blijkt een elektrisch circuit van 0,7 Volt dat berichten binnenkrijgt en uitstuurt. Elke cel is een fotonen (licht) ontvanger en zender. Fotonen zijn bewuste informatie. De vijftig triljoen cellen genereren in totaal 3,5 triljoen Volt aan potentie. Met het verbeteren van onze relatie met het Higgs-veld kunnen we dat vermogen gaan gebruiken voor onze heling, onze intuïtie en voor het aftappen van de informatie uit dat ene bewuszijnsveld. Hoe we de epigenetische triggers gebruiken verandert die fractale biologische antennes. Zo communiceert het DNA met het veld, met iets groters dan hun lichaam; het ene bewustzijn. Er is nu overvloedig wetenschappelijk bewijs dat het menselijk hart verbonden is met dat energieveld dat niet beperkt wordt door de materiewetten van tijd en ruimte. Een deel van dat niet-materiële veld leeft ín onze harten. Dit veld spreekt constant tot ons, maar door de overvloed aan lawaai en afleiding verliezen we het vermogen dat waar te nemen, tenzij we ervoor kiezen om in stilte te leren luisteren.

We moeten nú dé beslissing nemen. We kunnen ons enerzijds laten degraderen tot verlengstukken van computers en/of tot haatdragende en wraakzuchtige mensen. We kunnen ons anderzijds maximaal openen voor onze goddelijke menselijkheid en die gaan leven en delen; helen, vergeven, liefhebben en compassievol zijn. Dat is de spirituele keuze. Zodra genoeg mensen opstaan en weigeren mee te doen aan het beschadigen van andere mensen, zal de grote oorlog niet uitbreken.

De eeuwenoude strijd tussen goed en kwaad is ook nu aanwezig en is dé bron van oorlogen, ziektes én de vernietiging van allerlei sociale verbanden die nu steeds zichtbaarder wordt. Kwaadaardigheid is zeker de bron van het transhumanisme dat ons via allerlei leugens wil veranderen in machines en ons zo wil ontdoen van onze goddelijkheid.

Er is iets bijzonder waardevols aan ons menszijn en we staan op de drempel om onze volledige potentie te kunnen gaan leven maar we dreigen dat kwijt te raken indien we niet opstaan tegen de transhumanistische tendensen. Als we de technologie incorporeren in onze lichamen verliezen we het vermogen contact te maken met dat deel van ons dat in het veld is en worden we alleen nog maar als robots gecontroleerd en aangestuurd door egogedreven machthebbers.

Diep van binnen voelen veel mensen wel aan dat het verkeerd is om de heiligheid van onze lichamen te laten verdringen door high-tech speeltjes zonder emoties, omdat we daarmee onze bijzondere mogelijkheden verliezen.
Steeds meer mensen ontgroeien nu de ‘leiders’ die vasthouden aan strijd en macht en controle over anderen.

Duwen we terug vanuit angst en haat of vanuit liefde. Het tijdsframe voor deze ‘poort’ is nu. Worden we bestuurbare robotmensen of liefdevolle vrije mensen. Vind zelf je heelheid en laat andere mensen doen wat ze doen om hun heelheid te vinden. We zullen bewust moeten omgaan met de diverse uitdagingen in de wereld waarvoor we als mensen staan en tegelijk onze innerlijke menselijke potentie verder onderzoeken en leven; intuïtie, zien op afstand, telepathie, healing, supergeheugen, superleervermogen en een heel lang gezond leven. Het is aan ieder van ons om onze potentiële mogelijkheden op te wekken en te herkennen en erkennen wat het betekent mens te zijn. Het ontwaken úít in ego en ín onze goddelijkheid is het primaire doel van onze reis hier.

Goddelijkheid wordt van oudsher geassocieerd met godsdienst, maar een moderne definitie is: “Een universele kracht die de verondersteld begrensde menselijke vermogens
ver overstijgt en ver uitstijgt boven de dualiteit. (beperkingen waar we in geïndoctrineerd zijn; sociaal, op school, door de farmacie, de kerken, enz. ) Er is een overvloed aan moderne wetenschappelijke ontdekkingen die laten zien dat we in potentie tot veel meer in staat zijn. Tot 1990 dacht men dat er slechts vier breinfrequenties mogelijk zijn [delta, diepe slaap (1,5-4,0 Hz), theta, REM-slaap en fantaseren (5,0-8,0 Hz), alfa, wakkere staat (9,0-14,0 HZ) en bèta, actieve waakzaamheid (15,0-40,0 Hz)]. Pas toen mediterende monniken onder laboratoriumomstandigheden werden gemeten, ontdekte men dat men die veronderstelde grenzen kon overstijgen; eerst tot Gamma, (80 Hz) en later zelfs tot hypergamma (100 en 200 HZ).

Alle echt grote kunstenaars en wetenschappers getuigen ervan dat hun creaties níét úít hun kwamen, maar dóór hun door zich over te geven aan een groter proces; iets dat henzelf overstijgt. Het is onze goddelijke natuur die ons kan bevrijden uit angsten, ons vreesloos laat liefhebben en vergeven, ons laat leven in vreugde en soevereiniteit, ons de kracht geeft veranderingen aan te brengen waar dat nodig is en daarbij boven winnen of verliezen uit te stijgen en ons op de ingeboren intelligentie van ons immuunsysteem laat vertrouwen.

Je goddelijkheid wakker kussen begint met hoe je over jezelf en de wereld denkt, omdat dat onze keuzes aanstuurt; wat we eten, hoe we onze dagen besteden, onze relaties met geld, liefde, dood en gezondheid en uiteindelijk onze relatie met wat we ‘God’ hebben leren noemen. (God niet een persoon, maar een niet fysieke alomtegenwoordigheid.) Wat vertel en geloof ik over mezelf?

---

Op weg naar een beter begrip over bewustzijn.

Aan het begrip bewustzijn worden veel betekenissen gegeven. Er bestaat politiek, sociaal en ecologisch bewustzijn, er is lichaamsbewustzijn, waakbewustzijn t.o.v. slaap, enz. Voor therapeutisch werk gebruiken we bewustzijn in de betekenis van vermogen tot (innerlijke) ervaring. Meestal zijn we ons alleen bewust van de inhoud, Zeer zelden zijn we ons bewust van het bewustzijn zelf.

Men kan gedachten, emoties, opwellingen, beelden, sensaties, lichaam, zelfbeeld en dergelijke waarnemen. Zij zijn de inhoud van het bewustzijn; iets is zich daarvan bewust.

De westerse psychologie houdt zich vrijwel uitsluitend bezig met die inhoud en ‘vergeet’ iets dat heel erg voor de hand ligt: de getuige die zich daarvan bewust is. Het is die getuige die het kernbesef van ons persoonlijk bestaan vormt. Die waarnemer kunnen we alleen ervaren; zij heeft geen grenzen of dimensies. Zij is van een transcendente aard. Dat ervaren kan hier alleen in het hier-nu en in het lichaam.

Wat is bewustzijn?

Er zijn nog steeds zeer veel ‘wetenschappers’, helaas vooraal ook in de menswetenschappen, die bewustzijn zien as een onverklaarbaar bijverschijnsel van de stoffen in het brein.

Er is echter een stortvloed aan gegevens en bewijzen en ervaringen, die laten zien dat bewustzijn iets totaal anders is.

• Al ongeveer een eeuw bewijzen Nobelprijswinnaars in de natuurkunde dat bewustzijn de meest wezenlijke eigenschap is van het hele universum. Zij tonen overtuigend aan dat er in het universum één bewustzijn is dat alomtegenwoordig is (het nulpuntveld). De kwantumfysica laat zien dat dat ene bewustzijn aanwezig is in elke cel, in elk atoom, in elk atomair deeltje, in elk niets-iets {de allerkleinste subatomaire deeltjes worden niets-ietsen genoemd, omdat die met een snelheid van 10²² verdwijnenen verschijnen. Uw lichaam verdwijnt en verschijnt elke seconde 10.000.000.000.000.000.000.000 maal (Heisenberg, Boeddha, Heraclitus)}
• Diverse onderzoekers van Bijna Dood Ervaringen (in Nederland Pim van Lommel) tonen aan dat er sprake is van bewustzijn in een entiteit die zich buiten het stoffelijk lichaam bevindt.
• De Amerikaanse psychiater I. Stevenson liet in zijn boek

(Bewijzen van reïncarnatie) zien dat er een bewustzijn is dat reïncarneert en dus buiten het stoffelijk lichaam voort bestaat.

• Een groeiende groep mensen heeft ervaringen met, of durft nu (eindelijk) openlijk te spreken over ervaringen met buitenlichamelijk bewustzijn.

Dit sluit volledig aan bij wat esoterische

ervaringswetenschappers al eeuwen zeggen over de aard van bewustzijn en de droomwereld (Maya) van het materiële. Bewustzijn blijkt de meest essentiële eigenschap van het universum (kwantumfysica). Bewustzijn is het vermogen tot (innerlijk) ervaren dat alleen in het hier-nu kan plaatsvinden.

Wat wij doorgaans bewustzijn noemen, is de algemeen aanwezige basistrance vanuit de denkgeest, die ons meestal úít het ervaren van het hier-nu, dus úít het bewustzijn trekt, richting een verleden en/of toekomst, die hier-nu helemaal niet zijn. Onderzoek heeft overtuigend laten zien dar wat we in het westen het ‘bewustzijn’ zijn gaan noemen in staat is slechts 40 prikkels per seconde te verwerken. Het zogenaamde ‘onderbewuste’ kan er ruim 20.000.000 per seconde aan. Het zijn dan ook onze onbewuste overtuigingen (lichamelijke, emotionele en/of mentale overtuigingen) die ons leven vooral sturen.

Het onbewuste

Dat wat wij in het westen het onbewuste noemen, neemt in feite altijd alles waar. Herinner je een lastige mug in de nacht. Terwijl je bewustzijn doorslaapt, registreert de zogenaamd onbewuste waarnemer afkeer en handelt het lichaam; slaan, wrijven. Het is wat wij het bewuste noemen dat niet alles registreert. {Dat wij in feite vast zitten in die begripsverwarring heeft te maken met de eenzijdige identificatie met de materiële buitenkant van de werkelijkheid die sinds Newton en Descartes zo is toegenomen én met de eeuwenlange veroordeling van het lichamelijke en van naar binnen gerichte aandacht (‘ledigheid is des duivels oorkussen’).}

Het doorgaans grotendeels onzichtbare onbewuste (de automatische piloot) speelt onderstaande programmeringen af als een machine en bestuurt ons vrijwel continue. Tegen een ‘machine’ praten (mantra’s, vermaningen, enz.) heeft weinig zin. Naarmate onbewuste programma’s bewust gemaakt zijn én verwerkt (opgelost) overheersen deze steeds minder het leven en groeit naast vrijheid, bewustzijn van het ene bewustzijn.

Bronnen van het onbewuste

De bronnen van het onbewuste zijn:

1. geërfde, als soort ontwikkelde, instincten;
2. wat we naar het huidige leven meenemen van vóór de conceptie (vorige levens,

tussenbestaan);

• aangeleefde percepties: de conceptie tot/met de baarmoeder. De emotionele ingeprente patronen van de verwekkers, via hun genen doorgeven (de epigenetica heeft het dan over gnomic inprinting)  en daarna van de moeder, die met chemische signaalstoffen (emoties, hormonen, stress, geluk) de foetus voedt.
• aangeleefde en aangeleerde percepties uit opvoeding, omgeving, cultuur in de periode
  tot 6 jaar; want de hersenfrequenties tot 6j. functioneren uitsluitend in:

† delta (0,5-4 Hertz) (slaap en ‘onbewust’) van 0 tot 2 jaar;

    † theta (4-8 Hz) (fantaseren, mijmeren) (+ delta) van 2 tot 6 jaar.

         

De periode tot 6 jaar is er daarom de programmeerbare periode, de periode zónder enige filter.

Conclusies (mentaal, emotioneel & lichamelijk worden niet getrokken. Er is namelijk geen evaluerend mentaal functioneren, m aar alleen een gebeuren.

Onze onbewuste (lichamelijke, emotionele en mentale) overtuigingen zijn zo een mix van enerzijds verwerkte en onverwerkte ervaringen van vóór de conceptie en anderzijds ’n vooral ook door ánderen geprogrammeerd onderbewustzijn (van generatie op generatie overgegoten) [Het is goed om onszelf daar dus niet schuldig over te voelen, maar om de verantwoordelijkheid te nemen om die ingeprente vooroordelen en gedragspatronen (t.a.v. mijzelf en t.a.v. de samenleving én GEEST) te onderzoeken en waar nodig bewust bij te stellen. Begin dus met jezelf en anderen (eveneens voorgeprogrammeerd) te vergeven, want dat helpt om oude verhalen los te laten en om úít slachtofferschap te stappen.

Bewuster willen gaan leven

Wie echt meer bewust wil gaan leven, zal dus in zichzelf gebieden moeten onderzoeken, die zowel dieper in zichzelf leven (het onderbewuste), als die hoger dan de ‘bewuste’ persoonlijkheid reiken (het bovenbewuste). Omdat het leven van iedereen m.i.

een groei richting de bewuste ervaring van het ene bewustzijn is, voorkomt zo’n proactieve opstelling dat het leven in de vorm van ernstige belemmeringen (ziekte) aandacht gaat vragen richting genegeerde lee(r/f)stof.

Djelal -Ud-din Rumi: “De wond is de plek waar het licht binnenkomt.”

Leonard Cohen: “There is a crack in everything, that’s how the light gets is.”

Xavier van den Camp

Wie zijn verleden verwerkt

bevrijdt z’n toekomst

wie dat niet doet

blijft verslaafd

aan z’n maskers

Vooruitgaan door eerst terug te keren

verlost je heden van je verleden

en ontsluit een vrije toekomst

met ruimte voor ZIJN

bezieling in actie

‘ik’ schreeuwde zacht

om al haar aandacht

               zij hoorde mij niet

‘ik’ galoppeerde wild 

door al haar dromen

               zij wuifde ze ’s morgens weg

‘ik’ zocht de laatste redding

door haar leven te verzieken

               de dokter gaf pleisters . . . als pillen en zalfjes

gedwongen tot dit eindsignaal

moet ‘ik’ haar nu verkankeren

               zij klagen ach en wee

toch blijf ‘ik’ hopen

dat zij eindelijk ontwaakt

voor haar eigen verantwoorde antwoorden

Bewustzijnsgroei

Waar goede therapie dus volgens mij mee wil werken, is met bewustzijn! De twee meest geëigende gereedschappen in zo’n proactieve opstelling zijn volgens mij:

• transpersoonlijke coaching, training en/of therapie (bijvoorbeeld reïncarnatietherapie)
• echte me>ditatie (Vipassana, Za-zen, of
  puur in waarnemen verblijven zonder iets te doen.

Paradigmaverandering en de weerstand daartegen

Bovenstaande wijkt op een flink aantal punten nogal af van wat algemeen nog als werkelijkheid wordt gezien. We leven momenteel in een overgangstijd van het louter materiële werkelijkheidsgeloof van het ik-tijdperk naar een ‘nieuw’ algemeen ervaren bewustzijn van een diepere werkelijkheid; het wij-tijdperk.  
Thomas Kuhn laat in zijn  ~”Structuur van wetenschappelijke revolutie” duidelijk zien dat elke overgang naar een ander, nieuw wereldbeeld altijd problematisch én volgens eenzelfde patroon is verlopen:

• Allereerst worden afwijkingen van het bestaande wereldbeeld óf niet opgemerkt, óf als vergissingen gezien.
• Blijven die ‘afwijkingen’ zich opdringen, dan worden vervolgens pogingen ondernomen om ze in (het te kleine harnas van) het bestaande wereldbeeld te persen.
• Omdat ze hardnekkig niet passen en het bestaande wereldbeeld onderuit dreigen te halen, worden ze daarna afgewezen, verketterd en/of belachelijk gemaakt door de gevestigde orde, die omwille van zijn machtsposities, de status quo wil handhaven.
• Tenslotte kan men niet meer om de stroom van aanwijzingen in een andere richting heen en vindt de omwenteling naar het nieuwe wereldbeeld eindelijk plaats.

Kuhn geeft daar vele voorbeelden van. In dit licht moeten we stuiptrekkingen plaatsen van de Stichting Skepsis en van de Vereniging tegen de Kwakzalverij (en ook die van de gevestigde godsdiensten t.a.v. de ‘nieuwe’ spiritualiteit). Ze markeren een achterhoedegevecht.

Wie zijn wij dan? Wie ben ik in essentie?

Het grootste deel van on ze kennis is tweedehands. Alleen onze ervaring is meer van onszelf, maar zelfs die is dus vooraf ruimschoots ingekleurd door anderen. De meeste mensen ontlenen een zelfidee aan hun interactie met de wereld. Ze identificeren zich met: persoonlijkheid, karakter, lichaam, geslacht, naam, sociale status, baan nationaliteit, ras, familie, geloof, uiterlijk, opleiding, interesse, kleding en/of hun bankrekening. Elke combinatie uit voorgaande identificaties levert een zeer wankele ‘identiteit’, omdat ze grotendeels afhankelijk is van de wereld buiten ons.

• Hoewel Descartes, Swaab en andere beweren dat wij ons denken, of ons brein zijn, ben ‘ik’ dat dus zeker niet, want ‘iets’ dat ik als i’ik’ ervaar kan dat besturen. Tijdens meditatietrainingen kan men zelf ervaren dat ‘ik’ zelfs meer aanwezig is in de heerlijke moment zonder denken.
• Computerdeskundige Simon Berkovitch berekende dat onze 100.000.000.000.000 synapsen bij lange na niet voldoende zijn om alle herinneringen, inclusief emoties en associaties, op te slaan.
• Neurochirurg Karl Pribram; “Herinneringen kunnen absoluut niet worden opgeslagen in kleine groepen neuronen, maar alleen in coherente patronen van elektromagnetische velden van neurale netwerken”. (Lees: in het nulpuntveld.) “Elke ervaring wordt in de hersenen opgeslagen als een hologram; een individuele verzameling van multizintuigelijke informatie, net zoals het hele holografische universum.” In een hologram is het totale beeld terug te vinden in elk miniem onderdeel. Het hele universum is dus subtiel ingevouwen in iedereen aanwezig.
• De gerenommeerde geheugenonderzoeker Daniel Schacter toonde aan dat er bij de foetus al sprake is van geheugen vóórdat de ontwikkeling van de hersenen op gang komt. Het eerste orgaan dat na de conceptie gevormd wordt, is het hart. De ontwikkeling van de hersenen begint pas bij drie maanden.

In mijn optiek zijn de hersenen een buitengewoon ontvangst- en vertaal- en uitvoeringsapparaat. De essentiële informatie bevindt zich in het nulpuntveld; in GEEST. Recent onderzoek laat zien dat het hart de hersenen aanstuurt en niet andersom. Overeenkomstig de uitkomsten van de kwantumfysica en de esoterie (=ervaringswetenschap) ben ik net als alles en iedereen deel van de ene alomtegenwoordige bewuste GEEST en dus niet mijn ego of mijn ego-verlangens. Drie uitspraken van esoterische wijzen  die hierop duiden zijn:

• “Je beseft dan zonder enige twijfel dat de wereld in jou is en jij niet in de wereld bent.
• “Jij bent het hele universum. Jij bent dat. Jij bent in alles en alles is in jou. De zon, de
     maan en de sterren cirkelen in je rond.”
• “Materie komt uit GEEST voort en niet GEEST uit materie.”

Wij zijn dus geen afgescheiden mensen, waarvan sommigen een spirituele ervaring hebben, maar spirituele wezens als deel van de bewuste eenheid, die bezig zijn met menservaren. Hoe minder we in contact zijn met die spirituele essentie, hoe dieper we al in de basistrance zijn. Ruim 90% van de mensen is vrijwel altijd meer of iets minder diep in deze basistrance.

De beperktheid van zintuigelijke waarneming

Het is waarschijnlijk goed om nog heel even langer stil te staan bij de vraag waarom wij in het gewone dagelijkse bestaan de totale eenheid en diepte van bewustzijn niet zomaar vanzelf waarnemen. Dat komt onder andere door onze aangeleerde gerichtheid op de wereld buiten ons door middel van de beperkte zintuigen. Hier zijn allerlei voorbeelden van te geven. Toen ik halverwege de jaren zestig van de Pedagogische Academie kwam, wist ik meer over Australië dan over mijzelf.

Iedereen weet ondertussen wel dat we een film als realistisch kunnen ervaren door de traagheid waarmee we de losse beeldjes bewust opnemen. Bijna iedereen heeft wel eens ervaren dat als je in een trein zit die stil staat, terwijl een trein op het andere perron begint te rijden, je zelfs ‘voelt’ dat je in beweging komt. Zelf vind ik dit een van de sterkste voorbeelden van de bedrieglijke invloed van onze zintuigen. Deze ons bedriegende zintuigen vormen de basis van ons denken, dat daardoor volledig overheerst wordt door de afhankelijkheid van polariteit, van vergelijken. Het denken berust op en is afhankelijk van de aangeleerde vergelijkingen van relatieve zintuigelijke waarnemingen en beoordelingen. Daarmee zijn taal en denken absoluut niet waardevrij.

---

De ontsporing Deel 1

De ontsporing van de wetenschap

Nadat in de renaissance de wetenschap zich losmaakte van de dogma’s van de kerk kwam er een hele nieuwe ontdekkingsreis op gang. Voorheen was het de kerk die het alleenrecht op dé waarheid in pacht hield. De nieuw verworven vrijheid leidde tot een hele reeks aan nieuwe ontdekkingen en inzichten, maar ook tot de grote verduistering, die ten onrecht de ‘verlichting’ wordt genoemd.

René Descartes (1596-1650) kwam met de beroemd geworden uitspraak: “Je pense donc je suis.”. Die is algemeen beperkt tot; “Ik denk dus ik besta.” Maar het Franse werkwoord ‘penser’ betekent behalve ‘denken’ ook ‘waarnemen’. Dat laatste omvat naast denken ook voelen en aanvoelen en laat er ruimte voor dat we veel meer zijn dan ons brein. Wie of wat is het ‘ik’ dat voelt en intuïtief aanvoelt?

Eén van de pioniers van de vrijheid was John Locke (1632-1704). Hij wordt algemeen beschouwd als één van de grondleggers van het liberalisme. Hij stelde: “Het maatschappelijk geheel is een illusie, elk individu staat voorop”. Dat leidde tot een atomistisch mens- en wereldbeeld; waarin de wereld bestaat uit van elkaar geïsoleerde fragmenten. Dé uitspraak van Locke die het meest misbruikt is, is de volgende: “Alleen dat wat te meten is, is de moeite waard om onderzocht te worden, de rest is te vaag”. Volgelingen maakten daarvan: “Alleen het meetbare is waar, de rest is onwaar.” Met deze atomistische visie begint de grote verduistering. De periode die ‘de verlichting’ wordt genoemd, verdonkeremaant steeds meer het zicht op de samenhang der dingen en op het belangrijkste; de ene geest die zich uitdrukt in de veelheid.

Vervolgens wordt een uitspraak van Isaac Newton (1642-1727) misvormd. Newton zelf had als wiskundige, astronoom, natuurfilosoof, alchemist en theoloog een spirituele visie op de werkelijkheid. Zijn uitspraak: “Het universum is als een zielloos uurwerk” had nog een metaforisch karakter. Hij zag dat allerlei processen in de natuur volgens wetmatigheden verlopen. Zijn volgelingen hebben van die beeldspraak een absolutisme gemaakt door ‘als’ weg te laten.

Dan komt de evolutietheorie. De bioloog Alfred Wallace, afkomstig uit de arbeidersklasse, kwam (juni 1859) met een volledig uitgewerkte observatie. Hij ontdekte dat samenwerking de beste ontwikkelingskansen bood om zwakkeren te verheffen. Als arbeiderskind kon hij zijn ontdekkingen echter niet gepubliceerd krijgen. Charles Darwin, afkomstig uit de aristocratie, ‘kaapte’ (nov. 1859) het werk van Wallace en verschoof de nadruk naar strijd en overleven van de meest geschikten. In zijn “On the origin of species” komt hij met “The survival of the fittist”. Hoewel Darwin aan het eind van dat boek zelf stelt dat hij voor zijn theorie geen enkel bewijs heeft gevonden, wordt die theorie gretig opgepikt door de elite als een ‘rechtvaardiging’ van de klassenverschillen. Omdat vrijwel alle wetenschappers uit diezelfde elite kwamen werd Darwins theorie als ‘wetenschappelijke waarheid’ binnen tien jaar volledig geaccepteerd en verspreid door de machtshebbers, die nu een alibi kregen. In een latere publicatie (“The descent of men”) betuigde Darwin zijn spijt over het in de wereld zetten van die theorie, maar toen was het kwaad al gemeengoed geworden. We weten nu dat de al lang achterhaalde “Survival of the fittists”-waan, gecorrigeerd moet worden naar “Survival of the friendliest!” Er zijn tal van wetenschappelijke gegevens die dat ondersteunen.

Feitelijk groeit uit dit alles het ‘wetenschappelijk’ materialisme. Het materialistisch reductionisme (er bestaat uitsluitend materie) wordt steeds meer het enig aanvaarde paradigma. Gevolg is dat er dan steeds minder plaats is voor: geest, bewustzijn, ziel. Dat paradigma is al zo lang het overheersende wereldbeeld dat er nauwelijks nog vragen bij gesteld worden. Dat leidt tot een desastreuze vervreemding van de natuur en van het mysterie waar wij deel van zijn. Mensen worden zo gereduceerd tot machines; denk- en genenmachines. Voor de denkers van ‘de verlichting’ bepaalt uitsluitend de rede de mens en haar voortbrengselen (‘wetenschap’, technologie, pragmatisme). Dat is voor hen louter een gevolg van elektro-biochemische processen in de hersenen; in moderne termen ons IQ. Wij zijn echter niet ons brein.” In deel twee wordt duidelijk hoe dat de ramp van de volledig ontspoorde ‘gezondheidszorg’ mogelijk maakte en nu leidt tot het sinistere transhumanisme.

De moderne wereldproblemen kunnen we absoluut niet oplossen met het ondertussen bewezen verouderde ‘wetenschappelijke’ verhaal. Ze vragen absoluut om begrip van de intrinsieke eenheid van al het bestaande en dus om samenwerking en wederzijdse ondersteuning i.p.v. om conflict en strijd.

En dan nu!
Hoewel er vele wetenschappelijke ontdekkingen zijn die dat materialisme ontkrachten, blijven veel academische instituten krampachtig proberen die in stand te houden. Kritische wetenschappers t.a.v. de evolutietheorie en t.a.v. het materialistisch reductionisme worden (ook in Nederland) in de media níét aan het woord gelaten.

Gelukkig is er een groeiende groep wetenschappers die zich niet laat beperken door de dominerende conservatieve ‘wetenschappelijke’ gemeenschap of de godsdiensten. Álle nieuwe wetenschappelijke gegevens uit de biologie, de genetica de neurologie en de aardwetenschappen bewijzen dat wij het product zijn van een intelligente levensvorm. De timing, precisie en zorgvuldigheid van onze genetische mutaties en de technologie die vereist is voor zulke mutaties duiden op voorafgaande planning en intentie van een hoogontwikkelde intelligentie. En dat gebeurde ineens ±200.000 jaar geleden. Deze bewijzen accepteren, zal onze kijk op onszelf en op onze plek in het universum enorm veranderen.
o De verhoudingen zoals afgebeeld op de evolutiestamboom zijn níét gebaseerd op bewijzen.
o De moderne mensen met al hun hoogstaande eigenschappen verschenen ±200.000 jaar geleden plotseling. Ze ontwikkelden zich níét geleidelijk, zoals de evolutietheorie beweert. Het 50% grotere brein dan dat van andere primaten en een veel complexer zenuwstelsel waren meteen aanwezig en de mens is sindsdien niet meer wezenlijk veranderd.
o Het vergelijken van Mitochondriaal DNA van Neanderthalers met de vroegste moderne mensen bewees dat wij níét van de Neanderthalers afstammen. (MtDNA is onveranderbaar DNA. Het bevindt zich in de energiecentra van alle cellen. We erven het alleen van moeders via haar eicellen. Alleen het andere genetische materiaal kan onderhevig zijn aan genetische plasticiteit; aan veranderen dus.) Alle huidige bewijzen tonen aan dat mensen in geen enkele evolutiestamboom thuishoren. We zijn géén variatie op eerdere, andere levensvormen en dus ook geen geëvolueerde apen
o De bewezen conclusie moet zijn dat we geen speling zijn van het lot door toevalligheden en/of door ‘survival of the fittist’, maar iets dat de evolutie overstijgt; een bewuste en intelligente scheppingsdaad. (Dat vereist niet per se een soort godmens.) Die intelligentie gaf ons de buitengewone vermogens als: intuïtie, mededogen, empathie, liefde, zelfgenezing, enz.

De ‘European Early Modern Human (EEMH), van ±200.000 jaar geleden is in essentie dezelfde als de hedendaagse mens
Sinds in 2000 het HGP (Human Gnoom Project) met baanbrekende technieken werd afgerond, werden dezelfde technieken toegepast op andere levensvormen. Voor het eerst hoefden wetenschappers niet te gissen m.b.t. onze al dan niet genetische verwantschappen. Hieruit bleek:
o We verschillen slechts 1.5% van chimpansees;
o We delen 60% DNA met de fruitvlieg;
o We delen 80% met de koe;
o We delen 90% met de huiskat.

Onze menselijkheid is absoluut meer dan een op toevalligheden gebaseerd evolutieproces.

Xavier van den Camp

---

De ontsporing Deel 2

De ontsporing van de gezondheidszorg

Voor 1900 waren natuurgeneeswijzen zoals kruidengeneeskunde en homeopathie zeer populair in de V.S. en Europa, omdat ze goed werken en geen of nauwelijks bijwerkingen vertonen.

Rond 1905 kreeg de AMA (American Medical Association) van de overheid te weinig geld om voor goede opleidingen te zorgen. Twee oliebaronnen, Rockefeller en Carnegie, zagen daarin hun kans om hun vermogens uit te breiden. Ze begonnen aan een dubbele campagne:

1. Ze gingen medische opleidingen ruimhartig subsidiëren op voorwaarde dat ze vanaf dan alleen nog maar met hun chemische brouwsels zouden werken. De hele opleidingen moesten daarop worden afgesteld.
2. Ze begonnen een zeer uitgebreide lastercampagne t.a.v. natuurgeneeswijzen.
   Rond 1935 hadden ze het voor elkaar dat opleidingen die natuurgeneeswijzen onderrichtten ingestort waren.

Na de tweede wereldoorlog werd in West-Europa alles wat uit de V.S. kwam ±heilig verklaard. Sindsdien werden ook hier de opleidingen veranderd van ‘geneeskunde’ in ‘medicijnen’; farmacijnen wel te verstaan. Bert Bouma laat in het verslag van zijn onderzoek (“Slikken; hoe ziek is de farmaceutische industrie”) zien dat de Farmacie sinds ±1947 steeds meer is gaan bepalen wat toekomstige artsen moeten leren (patenteerbare farmacijnen voor te schrijven) en wat ze absoluut niet mogen leren (het belang van ‘n gezonde leefwijze en van voldoende vitaminen, mineralen en sporenelementen) Stap voor stap werd een medische cultuur gecreëerd die steeds meer geld oplevert voor bedrijven maar steeds minder gezondheid produceert. Ze heeft haar invloed verder vooral gebruikt om de noodzakelijke doses van deze nutriënten als gevaarlijk voor te stellen.

Geleidelijk heeft deze scheefgroei van wat ooit geneeskunde was richting ziekteïndustrie zich over de hele wereld verspreid. We hebben geen gezondheidszorg meer, maar een zorgen voor zieken. Dat laatste heft helaas twee actuele betekenissen.

Van elke Euro die we verdienen, wordt 14,5 cent uitgegeven aan “gezondheidszorg”; (±€116 miljard per jaar). Volgens de prognoses zal dat percentage alleen maar verder stijgen.

Op dit moment wordt vrijwel dat gehele budget ingezet om zieke mensen te behandelen, maar door vrijwel alleen geld uit te geven aan ziekte verhoog je de volksgezondheid niet. Nog geen 3% gaat naar preventiemaatregelen. Als kritische cliënt weet ik meer over gezondheid en preventie dan mijn huisarts. Dat wanbeleid heeft gezorgd voor alleen maar meer mensen met Chronische aandoeningen. Voordat met de massale vaccinatie van kinderen werd begonnen (1947) was ±2% van de bevolking chronisch ziek. Uit diverse recente rechtszaken in de VS blijkt dat naar de vele vaccins die aan kinderen worden toegediend nooit behoorlijk placebogecontroleerd onderzoek is gedaan en al helemaal nooit is gekeken naar stapeleffecten en effecten op termijn. Wat Big Farma wel rond 1987 regelde was dat ze nooit aansprakelijk gesteld zouden kunnen worden voor de eventuele gevolgen. Sindsdien is het aantal injecties enorm toegenomen én het aantal gevallen van ADHD en autisme en allergieën en astma geëxplodeerd.

Het feit dat momenteel zelfs meer dan 57% van de Nederlandse bevolking kampt met één of meer chronische aandoeningen en dat dat percentage stijgende is, is dé reden om onmiddellijk te gaan werken aan een echt ministerie van volksgezondheid voor de toekomst.

De andere tak van deze chemische industrie heeft er ondertussen via het aantasten van het bodemleven (kunstmest en pesticiden) voor gezorgd dat deze organismen onvoldoende in staat zijn om anorganische stoffen om te zetten in organische stoffen die de planten kunnen opnemen met als gevolg ondervoede, zieke planten, die te weinig van deze voor de mens noodzakelijke voedingsstoffen bevatten. Zelfs biologisch geteelde groenten zijn de laatste decennia achteruitgegaan wat betreft nutriënten. De meeste supplementen zijn chemisch en vrij waardeloos.
Kassa aan drie kanten.

Bepaalde groepen waren zo arrogant te denken dat ze iets konden verbeteren aan een reeds perfect werkend natuurlijk systeem en ontwikkelde chemische stoffen die niet in natuurlijke voeding voorkomen, zogenaamd om lichamen te genezen. Deze ontwikkeling werd echter louter gestuwd door een enorme drang naar financieel gewin. Alleen op onnatuurlijke stoffen kunnen patenten verworven worden die in zeer winstgevende monopolyposities kunnen worden omgezet.

Het lijkt erop dat we deze enorme aantallen zieken normaal zijn gaan vinden. Daardoor is er te weinig echte aandacht voor dit probleem en dat is onterecht. Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat ons lichaam in staat is om een leven lang gezond te zijn. Veel van de aandoeningen hebben te maken met hoe wij omgaan met ons lichaam, onze leefstijl, stress, trauma én onze bewuste en onbewuste overtuigingen.

Natuurlijke vitaminen mineralen en sporenelementen moeten nu in de juiste verhoudingen en in voldoende hoeveelheden dagelijks worden ingenomen om voor een optimale gezondheid te kunnen zorgen. Kies verder voor verse, liefst biologische, groenten en fruit en voor natuurlijke supplementen.

Echte gezondheidszorg zet in op preventie en leefstijlbegeleiding. Helaas hebben we ook van het huidige kabinet op dat punt helemaal niets te verwachten. Het hoofddoel van het ministerie van gezondheid zou een gezond volk moeten zijn. Het beleid zou volledig gericht moeten zijn op een vergroting van de gezondheid van de hele populatie. Een dergelijk beleid kan op redelijk korte termijn zorgen voor én een echte gezondheidszorg én voor een enorme daling van de kosten én voor meer dan genoeg verplegend personeel. Daar zou de overheid oren naar moeten hebben.

Natuurlijk betekent dat een enorme strop voor een aantal sectoren: de farmacie die haar farmacijnen niet meer massaal kan sluiten, een aantal technologiebedrijven dat veel van die dure medisch apparatuur niet meer kan verkopen, een grote teruggang in het aantal ziekenhuisopnames, en er zijn minder specialisten voor chronische aandoeningen nodig.
(De inspectie voor de gezondheidszorg verbood een huisarts in Noord-Limburg door te gaan met een dergelijke preventieve aanpak, omdat dan het ziekenhuis in Boxmeer failliet zou gaan.)

De reguliere westerse geneeskunde ziet ziekte helaas alleen als een fout in de chemisch-mechanische machine. Ze mist de signaalfunctie van ziekte, die aangeeft wat er mis is in de leefwijze die ons uit balans bracht. Maar ondanks al het voorgaande heeft de reguliere geneeskunde ook goede behandelwijzen voortgebracht; vooral waar het gaat om acute situaties en chirurgie.

---

De ontsporing Deel 3

Het spoor hervinden (deel 1)

Hoe dan wel!

De crisis waarin de mensheid zich nu bevindt, is een noodzakelijke stap naar een totaal ander soort omgaan met onszelf, onze naasten en de wereld. Het einde van de donkere tunnel van het materialistisch reductionisme en de daardoor versterkte egoïsche ontsporingen is nabij. Maar de rottigheid en het misbruik en de waanvoorstellingen moeten wel eerst volledig openbaar zichtbaar worden. Het blijft goed om te beseffen dat de groep met het waanidee dat zij “the fittist” zijn en die door te weinig breidels alleen maar bezig was met het vergaren van rijkdommen en macht alles zal doen om hun privileges te behouden. De uiterste consequentie van hun gevaarlijke waanbeelden is wat ontspoorde technocraten nu met mensen willen doen; er totaal bestuurbare machines van maken (grafeenoxide, hersenimplantaten, 5G, mens2.0).

Gelukkig is hun falen al onomkeerbaar in gang gezet.

Wij mensen zijn veel meer dan electra-biochemische machines. Wij zijn deel van het ene bewustzijn dat zich uitdrukt in de veelheid van vormen. Er is een stortvloed aan gegevens en bewijzen en ervaringen, die laten zien dat bewustzijn iets totaal anders is, dan een toevallig bijverschijnsel van de electra-chemie inde hersenen.

• Al ongeveer een eeuw bewijzen Nobelprijswinnaars in de natuurkunde dat bewustzijn de meest wezenlijke eigenschap is van het hele universum. Er is één bewustzijn en dat is alomtegenwoordig. Dat ene bewustzijn is aanwezig in elke cel, in elke atoom, in elk atomair deeltje, in elke niets-iets. Bewustzijn komt níét voort uit materie, maar materie komt voort uit bewustzijn. Wij zijn allen manifestaties van dat ene bewustzijn.
• Diverse onderzoekers van Bijna Dood Ervaringen (in Nederland Pim van Lommel) tonen aan dat er sprake is van bewustzijn in een entiteit die, zich buiten het stoffelijke lichaam bevindt.
• De Amerikaanse psychiater I. Stevenson liet in zijn boek (“Bewijzen van reïncarnatie”) zien dat er wel degelijk een bewustzijn is dat reïncarneert en dus buiten het stoffelijke lichaam voort bestaat.
• Een groeiende groep mensen heeft ervaringen met, of durft nu te spreken over ervaringen met, buitenlichamelijk bewustzijn.

Dat sluit volledig aan bij wat esoterische ervaringswetenschappers (personen die hun onderzoek volhardend en gedisciplineerd richtten op hun innerlijk ervaren) al eeuwen zeggen over de aard van bewustzijn en de schijnwereld (Maya) van het materiële. Bewustzijn blijkt de meest essentiële eigenschap van het universum en is niet iets dat je doet. Bewustzijn ben je; grenzeloos en dat is dus veel groter dan je lichamelijkheid. Het is geen ervaring, maar datgene waarin ervaren opduikt. Bewustzijn is het vermogen tot ervaren en dit ervaren kan alleen in het hier-nu en ín of door middel van het lichaam én daar waar de aandacht is. Daarom is aandachttraining een absolute voorwaarde voor mensen die totbesef van hun ware zijn willen komen. Daar zijn allerlei methodes voor; holistische therapie, meditatie, mindfullness, enz.; doen !!! Dan verhoog je je persoonlijke trilling en ben je minder manipuleerbaar, wordt het gemakkelijker om uit de angst te blijven en vind je de energie om te werken aan alternatieven voor het ontspoorde maatschappelijke weefsel.

Er bestaan minstens drie soorten intelligentie: EQ (emotionele intelligentie), IQ (rationele intelligentie), en SQ (spirituele intelligentie). Rond 1900 kwamen psychologen met het IQ (analytische rationele intelligentie). Het IQ Fragmenteert; het splits en ontrafelt. Rond 1995 werd daarbij het EQ neergezet (bewustzijn van gevoelens). Het EQ Verbindt. Balans tussen die twee bleek nodig voor een gezonde, sociale inzet van het eerste; het IQ. Rond 2000 werd het SQ geïntroduceerd. Het SQ omvat een diep besef van de onderlinge verbondenheid (het bovenpersoonlijke) van alles wat leeft en de grote verantwoordelijkheid die daarbij hoort in zingeving, waarde, moraal en ethiek. Het SQ is de intelligentie van de ziel. In feite is het een voorwaarde voor een gezonde balans tussen IQ en EQ, omdat het de dialoog tussen beiden mogelijk maakt. Het integreert en transformeert. Het maakt persoonlijke groei mogelijk en maakt ons heel. Het SQ Overstijgt.

Het SQ vindt haar toepassing in: creativiteit, flexibiliteit, visie, berusting, zingeving, waarde, goedheid, schoonheid, edelmoedigheid, offervaardigheid en in persoonlijke ethiek. SQ is de wegwijzer naar éénheid en naar inzicht in wie we in essentie zijn. Omdat wij het geheel zijn dat zich uitdrukt in het deel, bestaan er feitelijk geen anderen. Wij zijn allemaal geheeldelen. Mensen met een hoogontwikkeld SQ zijn dus; flexibel, zelfbewust, ethisch, kunnen lijden onder ogen zien en ten goede aanwenden, altruïstisch, laten zich inspireren door visies en waarden, weigeren onnodig leed te veroorzaken, denken holistisch, zoeken fundamentele antwoorden en vragen naar waarom zo én zijn veldonafhankelijk (hebben het vermogen om tegen conventies in te gaan). Het zijn dienstbare leiders die hogere waarden overbrengen en verbinden. Onze huidige westerse samenleving, met een overvloed aan materialisme, berekening, bekrompen zelfzucht en gebrek aan zingeving, heeft nog heel eg veel groeipotentieel wat het SQ betreft. De verdere evolutie van de samenleving valt of staat met het aantal individuen dat bereid is hun SQ te verhogen door waarom vragen te blijven stellen, verbanden te zoeken, eerlijk naar zichzelf te zijn, moed te tonen en zich te richten op zelfbewustwording. Het groeiend aantal personen dat deze keuze maakt, zal het SQ van de samenleving als geheel alleen maar sneller mee laten groeien (het honderd apeneffect.). Het worden frequentiehooghouders.

De fundamentele crisis van deze tijd is van een spirituele aard; gebrek aan zingeving. Het zoeken naar zingeving is de belangrijkste drijvende kracht van de mens. Nu het leven van steeds meer mensen niet meer is ingesnoerd in vaste patronen, leefgemeenschappen, tradities én op geloven en goedgelovigheid gebaseerde mythische godsdiensten, zijn EQ en IQ niet meer voldoende. Door het overheersende materialistisch reductionisme zijn mensen zinblind geworden. Alles wat ook maar verwijst naar doel, betekenis, zin van leven, wordt in die ontsporing achterhaalde onzin genoemd. Daarom is individuele ontwikkeling van meer SQ nu noodzakelijk en moeten we zélf die zin vinden. Zingeving is nú meer dan ooit uniek en specifiek, omdat ze uitsluitend nog door ieder zelf kan en moet/mag worden gerealiseerd; alleen dan krijgt ze echt betekenis voor het individu. We zullen ons persoonlijk verantwoordelijk moeten gaan voelen voor een zingeving, die we in de samenleving dus niet meer zo maar zullen vinden.

Wie een beetje heeft opgelet, heeft gezien dat er een financieel zeer krachtige groep is met wel een hoog IQ, maar een zeer laag EQ en een vrijwel ontbrekend SQ. Ze zijn in de ware betekenis van het woord in feite geestesziek; verminkt. Ze vertonen alle kenmerken van psychopaten. Normaliter zetten we geesteszieken niet voor het vuurpeloton. We zonderen ze wel af van gezondere delen van de samenleving om ‘besmetting’ te voorkomen.

Indien we met voldoende mensen dat persoonlijke SQwerk doen, kunnen we vanuit compassie de misdadigers van het WEF, de Europese commissie, de farmatie, de WHO, diverse regulerende instanties, enz. dus afzonderen in diverse sanatoria en hen daar vanuit vergeving de best mogelijk behandeling geven om uit hun wanen te ontsnappen. Hun overvloedige financiële vermogens, die doorgaans verworven zijn op basis van de hierboven beschreven geestesziekte kunnen worden gebruikt om de enorme aangerichte schade te herstellen en voor al onze zusters en broeders een vrij, gezond en vervullend leven mogelijk te maken.

---

Orgaandonatie ? – waarom niet !

Er is slechts bij een kleine groep mensen bekendheid met betrekking tot de goed onderbouwde bezwaren uit professionele hoek tegen het criterium ‘hersendood’.

Amerikaanse artsen bedachten in 1968 het begrip ‘hersendood’ en legden dat vast in het “Harvard Medical Report”.
Sinds 1968 zijn er meer dan 40 verschillende hersendoodcriteria gehanteerd en onder druk van transplantatieartsen & patiëntenverenigingen van orgaanwachters worden die alleen maar steeds ruimer.
De farmacie financiert zelfs reclamecampagnes onder pubers en adolescenten. Dat zou mensen toch ‘een beetje’ wantrouwig moeten maken. Na transplantatie blijven orgaanontvangers doorgaans hun leven lang afhankelijk van zware medicatie tegen afstoting; tot wel 30 pillen per dag toe. Dat kost €2000 tot €3000 per maand. Hun immuunsysteem wordt daarmee volledig plat gelegd. Eén van de gevolgen is dat zelfs een geringe infectie de dood tot gevolg kan hebben. Bij ontvangers komt een aangetast centraal zenuwstelsel, een verminderde nierfunctie, een verhoogde bloeddruk en diabetes veel vaker voor en komen tumoren ruim honderd keer vaker voor dan bij anderen.

Wanneer iemand hersendood verklaard is en de artsen aanstalten maken om te gaan snijden, gebeurde er steeds iets waar ze hevig van schrokken. Zelfs als zij het lichaam nog niet eens hadden aangeraakt, begon dat afwerende gebaren te maken. Bovendien trad er een enorme stijging van hartslag en bloeddruk op. Dat zogenaamde ‘stoffelijke overschot’ is zich dus bewust van de situatie en gaat ter plekke gedood worden.
De spijsvertering, de lever, de nieren, de bloedsomloop en het immuunsysteem werken nog, en een man kan nog een erectie krijgen. Na een maand kan een hersendood verklaarde vrouw nog een levende baby ter wereld brengen en moedermelk produceren. Dat zijn allemaal processen die vanuit de hersenen worden aangestuurd en die zijn dus helemaal niet dood.

Kritiek uit medisch wetenschappelijke hoek
Dr. Coïmbra, klinisch neuroloog aan de universiteit van Sao Paulo, hekelt vooral de gruwelijkheid van de apneutest als diagnosemiddel voor hersendood (het langdurig tot wel tien minuten toe onderbreken van elke ademhaling). Die test tast onherroepelijk de al beschadigde hersenen verder aan en brengt de nog levende patiënt ernstig in gevaar. Hij stelt verder dat geen enkel protocol nauwkeurig genoeg is om te meten hoe het met de bloedcirculatie in de hersenen gesteld is. Er is nog zo veel mogelijk. In de eerste plaats het toedienen van hormonen: intraveneuze injecties met het schildklierhormoon, en met het desmopressinehormoon (om natrium vast te houden) en een groeihormoon. Verder een hoge dosis vitamine D3 (om het zenuwstelsel te herstellen) en behandelingen die de bloedtoevoer naar de hersenen, die vaak slechts gedeeltelijk gestoord is, weer kunnen stimuleren. Het aanbrengen van een drain kan levensreddend zijn en ook dat wordt vaak nagelaten. Hij schrijft over diverse ervaringen met patiënten die, nadat ze al hersendood verklaard waren, geheel herstelden en nog vele jaren in volle gezondheid leefden.
De Japanse cardioloog Yoshio Watanabe getuigt dat patiënten in coma zonder die veel toegepaste apneutest 60% kans zouden hebben om te overleven.
Duitse artsen verklaarden dat 30% van de diagnose hersendood zeker onjuist is.
Docent en leidinggevend anesthesist in Cambridge: dr. D Hill. “Toepassing van de hersendoodtesten en -criteria dienen op geen enkele manier de belangen van de patiënt. De samenleving kan dit alleen maar accepteren, omdat ze niet weet wat de ware toedracht is en steeds agressievere reclamemakers dit ook zorgvuldig verborgen weten te houden.” Hij noemt orgaandonatie kannibalisme en zegt dat mensen veel te snel dood verklaard worden.
In 1989 verlaten dr. Evans en twee andere cardiologen het harttransplantatie-centrum, omdat zij weigeren nog langer organen uit nog levende mensen te verwijderen. Hun gewetensbezwaren worden door collegae afgedaan als onevenwichtige emotionele zwaktes.
Het aantal personen dat een donorcodicil draagt is nu al tamelijk laag, gezien het feit dat zeer velen toch voorstander zeggen te zijn van orgaandonatie. Dat komt natuurlijk omdat men wel graag in aanmerking wil komen voor het verkrijgen van een orgaan, maar aarzelt bij het vrijwillig afstaan er van. Op de een of andere manier lijken veel mensen aan te voelen dat er rond die hersendoodcriteria iets helemaal niet klopt.

Uit diverse enquêtes blijkt dat vrijwel alle mensen aangeven dat zij wensen dat hun stervensproces de volgende kenmerken omvat: ongestoord, rustig, in het eigen tempo, pijnloos én vooral . . . omringd door geliefden. Een groot aantal geeft bovendien aan daar spirituele begeleiding bij te wensen.
Vrijwel iedereen die daar m.i. iets zinnigs over te melden heeft, ziet het sterven als een heel belangrijk proces, waarvan een mens de verschillende stadia het liefst zo bewust mogelijk moet kunnen doorleven. Zij zien het als een overgang naar een andere manier van zijn.

Xavier Van den Camp

Literatuurstart:
Renate Greinert: “Ongestoord sterven”
Tijdschrift ‘Spiegelbeeld’ mei 2013
www.today.com/id23775873/site/todayshow/ns/today-today_news/t/prnounced-dead-man-takes-miraculous-turn/#.URzzCmdT9lg

www.wijwordenwakker.org/content.asp?m=m4&s+m78&ss=P2173&l=NL

www.orgaandonor-neen.nl

www.stichtingisis.org/pdf/De andere kant van orgaandonaties. Wat de overheid niet vertelt.pdf

www.evangelischefrauen-deutschland.de

www.orgaandonatiejaofnee.nl/over-het-meisje-dat-niet-wilde-sterven/

---

Intelligentie, Bewustzijn, de Cult en Wij.

Er bestaan minstens drie soorten intelligentie: EQ (emotionele intelligentie), IQ (rationele intelligentie), en SQ (spirituele intelligentie). Rond 1900 kwamen psychologen met het IQ (analytische rationele intelligentie). Het IQ Fragmenteert; het splits en ontrafelt. Rond 1995 werd daarbij neergezet het EQ (bewustzijn van gevoelens). Het EQ Verbindt. Balans tussen die twee bleek nodig voor een gezonde, sociale inzet van het eerste; het IQ. Rond 2000 werd het SQ geïntroduceerd. Het SQ omvat een diep besef van de onderlinge verbondenheid (het bovenpersoonlijke) van alles wat leeft en de grote verantwoordelijkheid die daarbij hoort in zingeving, waarde, moraal en ethiek. Het SQ is de intelligentie van de ziel. In feite is het een voorwaarde voor een gezonde balans tussen IQ en EQ, omdat het de dialoog tussen beiden mogelijk maakt. Het integreert en transformeert. Het maakt persoonlijke groei mogelijk en maakt ons heel. Het SQ Overstijgt.

Computers hebben een hoog IQ (analytisch bereken), dieren een hoog EQ (aanvoelen). SQ vraagt naar waarom, waarom zo en stimuleert zo de creativiteit. (Kinderen hebben doorgaans nog een hoog SQ.) Het EQ werkt bínnen de grenzen van de situatie (de situatie bestuurt mij). Het IQ tracht te werken mét de grenzen van de situatie (ik bestuur de situatie). Het SQ overstijgt de grenzen van de situatie (‘ik’ ben het geheel).

Het SQ vindt haar toepassing in: creativiteit, flexibiliteit, visie, berusting, zingeving, waarde, goedheid, schoonheid, edelmoedigheid, offervaardigheid; in persoonlijke ethiek. SQ is de wegwijzer naar éénheid en naar inzicht in wie we in essentie zijn. Omdat wij het geheel zijn dat zich uitdrukt in het deel, bestaan er feitelijk geen anderen. (K. Wilber noemt dat ‘geheeldelen’.) Mensen met een hoogontwikkeld SQ zijn dus; flexibel, zelfbewust, ethisch, kunnen lijden onder ogen zien en ten goede aanwenden, altruïstisch, laten zich inspireren door visies en waarden, weigeren onnodig leed te veroorzaken, denken holistisch, zoeken fundamentele antwoorden en vragen naar waarom zo én zijn veldonafhankelijk (hebben het vermogen om tegen conventies in te gaan). Het zijn dienstbare leiders die hogere waarden overbrengen en verbinden. Onze huidige westerse samenleving, met een overvloed aan materialisme, berekening, bekrompen zelfzucht en gebrek aan zingeving, heeft nog heel eg veel groeipotentieel wat het SQ betreft. De verdere evolutie van de samenleving valt of staat met het aantal individuen dat bereid is hun SQ te verhogen door waarom vragen te blijven stellen, verbanden te zoeken, eerlijk naar zichzelf te zijn, moed te tonen en zich te richten op zelfbewustwording. Het groeiend aantal personen dat deze keuze maakt, zal het SQ van de samenleving als geheel alleen maar sneller mee laten groeien (het honderd apeneffect.). Het worden frequentiehooghouders.

De fundamentele crisis van deze tijd is van een spirituele aard; gebrek aan zingeving. Het zoeken naar zingeving is de belangrijkste drijvende kracht van de mens. Nu het leven van steeds meer mensen niet meer is ingesnoerd in vaste patronen, leefgemeenschappen, tradities én op geloven en goedgelovigheid gebaseerde mythische godsdiensten, zijn EQ en IQ niet meer voldoende. Door het overheersende materialistisch reductionisme (er bestaat uitsluitend materie) zijn we zinblind geworden. Alles wat ook maar verwijst naar doel, betekenis, zin van leven, wordt in die ontsporing achterhaalde onzin genoemd. Daarom is individuele ontwikkeling van meer SQ nu noodzakelijk en moeten we zélf die zin te vinden. Zingeving is nú meer dan ooit uniek en specifiek, omdat ze uitsluitend nog door ieder zelf kan en moet/mag worden gerealiseerd; alleen dan krijgt ze echt betekenis voor het individu. We zullen ons persoonlijk verantwoordelijk moeten gaan voelen voor een zingeving, die we in de samenleving dus niet meer zo maar zullen vinden.

Met een laag IQ kunnen we (±) geen rationele problemen oplossen. Met een laag EQ gedragen we ons als volkomen vreemdelingen in onze eigen omgeving. Maar een laag SQ verminkt ons tot in de kern van ons zijn.
AI (Artificiële Intelligentie) kan razendsnel rationele problemen oplossen; het nabootsen van IQ. Het kan geen rekening houden met gevoelens; het EQ kan geveinsd worden, maar ontbreekt. AI kan ook niet tot een hoger, een bovenpersoonlijk doel komen, omdat het zielloos is; ook het SQ ontbreekt.

Hoe worden mensen spiritueel dom?
Spirituele stoornissen werden door Jung ‘existentiële stoornissen genoemd. Wat zijn het?
Ze komen voort uit een gebrekkige of ontbrekende verhouding met het diepe centrum van het zelf (SQ). Dat lijdt tot zielepijn; fragmentatie, vervreemding, zinloosheid, diepe depressie, stress, enz. Volgens de stervensbegeleider Dr. Kearing zijn ze ook de grondslag van veel lichamelijke klachten.
Er zijn drie vormen van spirituele onderontwikkeling:
o Zichzelf helemaal niet verder ontwikkelen als mens;
o Zichzelf buiten alle proporties in destructieve zin ontwikkelen (psychopathie, gewelddadigheid in allerlei vormen, te rationeel, enz. Dat zorgt dus voor een daling van het EQ (te weinig bewust contact met het eigen lichaam) en verlies van SQ (gevangen in bepaalde rolpatronen en verbindingen verliezen; vaak karikaturaal);
o Conflicten tussen verschillende aspecten van het zelf, of het ontbreken van connectie (manisch depressieve ziektebeelden, verslavingen, paranoia, verworpen schaduwkanten, wanhoop, schizofrenie).
Onze schizoïde samenleving is afgesneden van zingeving en van een wezenlijke verbinding met anderen. Dat wil zeggen óf te eenzijdig intellectualistisch, óf te open voor dromerigheid, besluiteloosheid, grilligheid en extremisme.

Bewustzijn. Er zijn nog steeds zeer veel ‘wetenschappers’, helaas vooral ook in de ‘menswetenschappen’, die bewustzijn zien als een onverklaarbaar bijverschijnsel van de stoffen in het brein. Volgens die ‘wetenschappers’ zijn wij in feite elektro-biochemische machines. De uiterste consequentie is wat ontspoorde technocraten nu met mensen willen doen; er totaal bestuurbare machines van maken (grafeenoxide, hersenimplantaten, 5G, mens2.0).
Er is echter een stortvloed aan gegevens en bewijzen en ervaringen, die laten zien dat bewustzijn iets totaal anders is.
o Al ongeveer een eeuw bewijzen Nobelprijswinnaars in de natuurkunde dat bewustzijn de meest wezenlijke eigenschap is van het hele universum. Er is één bewustzijn en dat is alomtegenwoordig. De kwantumfysica toonde aan dat dat ene bewustzijn aanwezig is in elke cel, in elke atoom, in elk atomair deeltje, in elke niets-iets. Bewustzijn komt níét voort uit materie, maar materie komt voort uit bewustzijn. Wij zijn allen manifestaties van dat ene bewustzijn.
o Diverse onderzoekers van Bijna Dood Ervaringen (in Nederland de cardioloog Pim van Lommel) tonen aan dat er sprake is van bewustzijn in een entiteit die, zich buiten het stoffelijke lichaam bevindt.
o De Amerikaanse psychiater I. Stevenson liet in zijn laatste boek (“Bewijzen van reïncarnatie”) zien dat er wel degelijk een bewustzijn is dat reïncarneert en dus buiten het stoffelijke lichaam voort bestaat.
o Een groeiende groep mensen heeft ervaringen met, of durft nu te spreken over ervaringen met, buitenlichamelijk bewustzijn.
Dat sluit volledig aan bij wat esoterische ervaringswetenschappers (personen die meestal door langdurig toegewijd meditatief zelfonderzoek tot ontwaken úít hun ego-persoonlijkheid zijn gekomen) al eeuwen zeggen over de aard van bewustzijn en de schijnwereld (Maya) van het materiële.

Bewustzijn blijkt de meest essentiële eigenschap van het universum. Bewustzijn is niet iets dat je doet. Bewustzijn ben je; grenzeloos, en dat is dus veel groter dan je ego-persoonlijkheid. Het is geen ervaring, maar datgene waarin ervaren opduikt. Bewustzijn is het vermogen tot (innerlijk) ervaren en dit ervaren kan alleen in het hier-nu en daar waar de aandacht is. Daarom is aandachttraining (meditatie) een absolute voorwaarde voor mensen die bewuster willen leren leven. Doen !!! Wat we doorgaans bewustzijn noemen, is helaas de algemeen aanwezig basistrance die wordt versterkt vanuit de denkgeest, die onze aandacht meestal úít het ervaren van het hier-nu, dus úít het actuele bewustzijn trekt, richting een verleden en/of toekomst, die hier-nu helemaal niet zijn.

De Cult en wij.
De Cult. Wie een beetje heeft opgelet, heeft gezien dat er een financieel zeer krachtige groep zeer ego gerichte mensen is, die vaak wel een hoog IQ hebben, gecombineerd met een zeer laag EQ en een (vrijwel) volledig ontbrekend SQ. Zij vertonen alle kenmerken die men normaliter aan psychopaten toeschrijft. Zij willen daarom alleen meer macht en controle. Ze zijn in feite geestesziek door het ontbreken van SQ; ze zijn verminkt.
En wij. Wij kunnen er alleen maar zelf aan werken dat we minder verminkt door het leven gaan, maar ik weet ondertussen wel, door intensief zelfonderzoek, dat ook ik mij niet geheel van egogerichtheid kan vrijpleiten. Vanuit mijn werk als reïncarnatietherapeut weet ik ook dat ik mijzelf niet kan vrijpleiten van de gevaarlijke scheefgroei waarin de wereldbevolking zich nu bevindt. Ook ik heb in diverse vorige levens bijgedragen aan de huidige toestand. Dat echt beseffen maakt veroordelen onmogelijk, maar sluit ingrijpen niet uit. Het blijft daarbij goed om te beseffen dat zij, de ‘leden’ van de cult, in hun kern deel zijn van hetzelfde éne bewustzijn, net als alle andere levende wezens.

Wat doen we normaliter en vanuit liefde met geesteszieken? We zetten ze niet voor het vuurpeloton en sluiten ze ook niet op in isolatie en zetten ze op water en brood. We zonderen ze wel af van de gezondere delen van de samenleving om te voorkomen dat zij anderen nog meer gaan beschadigen en/of besmetten. Vervolgens geven wij hen de best mogelijke behandeling om hen te helpen uit de isolatie van hun geestesziekte te komen. Hun overvloedige financiële vermogens, die doorgaans zijn verworven op basis van de hierboven beschreven geestesziekte, kunnen we afromen en gebruiken om ervoor te zorgen dat aangerichte schade wordt hersteld en álle mensen (al onze broeders en zusters) een vrij, gezond en vervullend leven kunnen leven.

Diegenen waarin al genoeg EQ en SQ vibreert, kunnen vooral het volgende doen:
o Uit de angst blijven en liefde en licht in zichzelf aanwakkeren en vervolgens verspreiden.
o Hun eigen persoonlijke trilling verhogen d.m.v. zelfonderzoek, transpersoonlijke therapie en meditatie.
o Werken aan alternatieven voor het huidige volledig ontspoorde maatschappelijke weefsel, vanuit eenheidsbesef.
o De verdwaalde delen van het ene bewustzijn (de cult en haar handlangers en marionetten) liefdevol, maar vastberaden opsluiten in hun diverse sanatoria en hen daar behandelen.
o . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (vul hier zelf nog iets in).

Xavier van den Camp

---

Paradigmaverschuivingen.

De overgang naar een nieuw paradigma verloopt nooit probleemloos, ook nu niet. In zijn boek “The structure of scientific revolution” laat Thomas Kuhn dat duidelijk zien. Eerst worden afwijkingen van het bestaande beeld niet opgemerkt, of ontkend, of als vergissingen gezien. Vervolgens probeert men de afwijking te persen in het bestaande paradigma. Tenslotte verandert een paradigma pas als een moedig mens de bestaande wereldbeschouwing aanvecht en nieuwe modellen voor de werkelijkheid voorstelt. Doorgaans wordt dat dan eerst nog door de gevestigde orde afgewezen, of verketterd en belachelijk gemaakt.
Zo’n dapper iemand was bijvoorbeeld Copernicus. In zijn tijd werd het idee van een om de zon draaiende aarde volkomen belachelijk gevonden. Zijn ontdekking in 1513 hield hij gedurende dertig jaar voor zich, omdat deze ideeën volkomen indruisten tegen de opvattingen van de kerk, die toen de bepalende machtsfactor was. Toen hij in 1543 zijn dood voelde naderen, publiceerde hij zijn vindingen pas. Het Vaticaan plaatse zijn boek op de pauselijke index van verboden boeken. Pas in 1609 vond Galileo Galilei met behulp van de door hem uitgevonden telescoop het bewijs voor de ideeën van Copernicus. Niettemin moest hij van de paus zijn ‘ketterse ideeën’ intrekken en werd hij uiteindelijk tot levenslang huisarrest veroordeeld. Pas met de ontdekking van de wetten van beweging en zwaartekracht door Isaac Newton ± 1665 was die revolutie compleet. Dit veranderde de manier waarop mensen hun wereld zagen enorm. Pas in 1992 bood het Vaticaan excuses aan voor zijn behandeling van Galileo.
Het metaparadigma:
Alle paradigma’s in de huidige ‘wetenschap’ zijn gebaseerd op één aanname, dé vóóronderstelling:
● dat de fysieke wereld de enige werkelijkheid is,
● dat materie, ruimte, tijd en energie de fundamentele componenten van de werkelijkheid zijn,
● dat als we het functioneren van de fysieke wereld geheel begrijpen, we alles in de kosmos kunnen
verklaren.
Daarom is dit een metaparadigma.
Dit metaparadigma is buitengewoon succesvol geweest in het verklaren van de materiële verschijnselen. Daarom worden er vrijwel nooit vragen over gesteld. Het falen van dit metaparadigma wordt pas zichtbaar op het moment dat we ons naar de immateriële wereld van de geest richten. Dat komt omdat bewustzijn niet uit materie bestaat. Het bestaan van bewustzijn kan niet ontkend worden, maar voor het materialistische paradigma vormt het een anomalie, een onverklaarbare afwijking.
En het onverklaarbare wordt dus eerst genegeerd omdat:
1. Het niet kan worden waargenomen op de manier van materiële objecten; gewogen, gemeten,
vastgelegd.
2. Ten aanzien van bewustzijn volgens ‘wetenschappers’ geen objectieve waarheden vast te stellen
zijn.
3. Het functioneren van het universum ‘verklaard’ kon worden zonder dit lastige onderwerp te
onderzoeken.
Diverse ontwikkelingen hebben nu echter aangetoond dat objectieve waarneming helemaal niet bestaat. Volgens de kwantumfysica beïnvloedt, tot en met het niveau van het atoom, het waarnemen ‘an sich’ de waargenomen realiteit. Volgens zeer vele onderzoekingen heeft de geestelijke toestand van een mens een wezenlijke uitwerking op zijn eigen genezingsprocessen, maar ook op die van anderen, zelfs als die anderen niet op de hoogte zijn van deze inwerking door derden. (Lees ook Mc Taggart: “Het veld”)

Een groeiend aantal wetenschappers probeert nu te verklaren hoe bewustzijn ontstaat. Er worden allerlei ideeën geopperd (chemische, kwantumfysische, computeristische, of chaostheoretische verklaringen), maar onbeantwoord blijft: “Hoe kan iets dat zo onstoffelijk is als bewustzijn
ooit ontstaan zijn uit iets dat zo onbewust is als materie ?”
Al deze benaderingen zitten namelijk gevangen in het metaparadigma. Zij zetten de vervolg-stap en zoeken de oplossing in het inpassen van de anomalie in het materialistische wereldbeeld.
We zijn tenslotte hard toe aan de derde stap; een nieuw wereldbeeld, waarin bewustzijn de wezenlijke basis van de werkelijkheid is. Nu de wereld ondanks of dankzij allerlei technologische kennis steeds meer in de (persoonlijke, sociale, economische, milieu) problemen komt, is de noodzaak voor een innerlijk ontwaken steeds groter, omdat een misvatting t.a.v. de aard van het bewustzijn aan de basis van al deze problemen ligt. Waar in het verleden bewustwording van belang was voor onze persoonlijke ontwikkeling, is zij nu ook noodzakelijk voor ons overleven als soort. Door het algemene geloof dat ons innerlijk welzijn afhankelijk is van uiterlijke omstandigheden, hebben mensen de krachten van de nieuwe technologieën verkeerd gebruikt en onze planeet geplunderd en vergiftigd. Deze aantasting van onze bestaansgrond dwingt ons onze waarden en prioriteiten tegen het licht te houden en te ontwaken. Overal om ons heen kunnen wij zien (boeken, films, cursussen) dat steeds meer mensen die uitdaging serieus aangaan.
Alle bestanddelen voor dit nieuwe metaparadigma zijn al aanwezig. We hoeven alleen een synthese van bestaande disciplines en ontdekkingen tot stand te brengen.
Net zoals de wetenschap onderhevig is aan paradigma-verschuivingen en nu toe is aan een nieuw paradigma heeft ook godsdienst zich steeds ontwikkeld: van alles bezit een eigen ziel of geest, via polytheïsme (verschuiving naar bovennatuurlijke godheden) naar monotheïsme (één almachtige god als een persoonlijk wezen). Daarnaast was er al vroeg een atheïstische (zonder god) stroming. In de zesde eeuw vóór chr. grondde Mahavira het Jainisme, in de vijfde eeuw voor chr. Siddharta Gautama het Boeddhisme en rond die zelfde tijd traden in China Lao Tzu en Confucius op. In feite onderwezen zij allen dat mensen de waarheid kunnen ontdekken en vrede kunnen vinden zónder in een godheid te geloven. Via een eenvoudig leven, met deugdzaamheid, eerlijkheid en boven alles vriendelijkheid én met behulp van volhardend oefenen, kan men zichzelf bevrijden van alle zelf opgelegde beperkingen zoals verlangens, hechtingen, misleidingen en een verkeerd besef van het zelf; het ego. Een ander steeds terugkerend spiritueel thema is het pantheïsme (god is alles). [ Hegel: ‘de geschiedenis is deel van de zelfverwerkelijking van god.’ ] Naast Hegel waren (zijn) Whitehead, Teilhard de Chardin, Sri Aurobindo en Einstein bekende pantheïsten. Het pantheïsme kent geen kerk, geen heilig boek, geen goeroes, geen organisatie.
Daarom is het niet zo zichtbaar, maar in feite zijn veel mensen vandaag de dag pantheïsten.

De wetenschap heeft zich (gelukkig) losgemaakt van de doctrines van de monotheïstische godsdienst en schiep een atheïstisch wereldbeeld. Dat heeft ons allen veel gebracht, maar ons ook vervreemd. Het is nu hoog tijd dat de wetenschap bewustzijn als een wezenlijke hoedanigheid van de werkelijkheid gaat zien en dat de godsdiensten God aannemen als het licht van het bewustzijn dat in ons allemaal en in alles straalt. Dan kunnen die twee weer worden samengebracht in een groter, meer omvattend, completer metaparadigma, waarin wetenschap en spirituele leringen dezelfde basis hebben. Deze ontmoeting is van wezenlijk belang voor een dieper inzicht in de kosmos en voor de overleving van onze soort. De toekomstige ontwikkeling van de menselijke soort gaat niet in de richting van de buitenaardse ruimte, maar naar de voor de meesten nog verborgen diepten van het bewustzijn.
De derde weg naar spirituele groei; bewustwording van het ene bewustzijn

Er zijn grofweg twee manieren waarlangs we ons in het algemeen als mens spiritueel ontwikkelen. Deze twee hebben elkaar nodig waardoor een derde weg ontstaat.

Groeien door zelfverbetering
De eerste weg is de meest bekende: we gaan op zoek naar wie we zijn en waar we vandaan komen, naar wat het betekent om mens te zijn, naar hoe we onszelf beperken en wat we daaraan kunnen doen. Dit is de weg van bewustwording en persoonlijke groei: een lange en soms moeilijke weg en uiterst belangrijk. Zonder onszelf te onderzoeken en aan onszelf te werken, en zonder ons te openen voor de mogelijkheden en de beperkingen die het leven ons biedt, zullen we geen stap verder komen. Maar hoe belangrijk deze weg ook is, en hoeveel ze ons ook te bieden heeft, uiteindelijk is er meer nodig voor vervulling en om volledig tot bloei te komen.

Accepteren wat er is
Om ons werkelijk te openen, en diepgaand en blijvend vervulling te vinden is er nog een andere weg nodig: die van het volledig in relatie gaan met alles precies zoals het is, zonder te willen veranderen, zonder ergens aan te werken, zonder iets te willen verbeteren en ook zonder te streven naar groei. Dit gaat tegen de natuurlijke gewoonte van de meesten van ons in. Ook dit is geen makkelijke weg. Hierbij komen we ons ego tegen, dat geleerd heeft af te wijzen wat we als niet goed zien en aan te pakken wat we niet goed vinden. We komen onze angsten tegen voor wat er gebeurt als we er niet iets mee doen. We zijn vaak bang om echt binnen te laten komen hoe het is, in en om ons heen. En meestal is er ongeloof dat we echt helemaal mogen zijn zoals we zijn, met onze fouten en tekortkomingen.

De derde weg
Op het eerste gezicht lijken deze wegen onverenigbaar, maar ze zijn allesbehalve dat. Zoals gezegd hebben ze elkaar nodig. Zonder eerst geploeterd te hebben op de eerste weg beperkt de tweede zich tot acceptatie en kunnen we slachtoffer worden van de omstandigheden. Om echt in relatie gaan met alles wat er is, in en om ons heen, moeten we eerst aan onszelf gewerkt hebben. We zitten anders te veel gevangen in wat ons geleerd is en in de wonden die we opgelopen hebben. We kennen ons ego te weinig, en we zijn er te veel mee geïdentificeerd, en datzelfde geldt voor onze angsten.
Echter, ook als we wel de tweede weg kunnen gaan, blijft het eerste pad met zijn bewustwording en persoonlijke groei belangrijk. Deze zal echter van karakter veranderen, doordat ze nu ingebed raakt in de tweede en daar onderdeel van wordt: ze wordt dan deel van de stroom van het leven en houdt op ergens tégen te vechten.
In relatie gaan met het leven precies zoals het is, in en om ons heen, is een enorme omslag. Het betekent dat we gaan zien en ervaren dat alles deel is van het grotere geheel dat het Leven is, en dat alles zijn plaats heeft. Je zou kunnen zeggen dat alles heilig is, of heel, wat ons ego daar ook maar van vindt.
Enerzijds betekent dit automatisch dat er niets hoeft te veranderen, want het is immers al heel, heilig. Zelfs onze fouten en neuroses – en die van anderen – zijn deel van deze heelheid.
Anderzijds betekent het ook het tegenovergestelde. Het Leven is namelijk altijd in beweging en heeft de ingebouwde drang tot groeien en heel worden, zoals een wond de neiging heeft te helen. Ook in ons is de drang tot groei en helen, de drang om mee te bewegen. Dat betekent dat wij door echt in relatie te gaan met wat er is, gedragen worden door deze drang te groeien en te helen.
Door een intieme relatie aan te gaan met waar we niet blij mee zijn om ons heen, maar vooral in onszelf, zullen dingen automatisch in beweging komen en zullen wij automatisch in actie komen waar dat nodig is. Maar onze actie is niet meer tegen onszelf of onze omgeving gericht, onze actie wordt een actie vóór het Leven. We hoeven niet meer te werken aan wat nog niet goed is, we worden voortgestuwd door ons verlangen en, je zou kunnen zeggen, door liefde. Onze inspanning wordt moeiteloos.
We erkennen alles wat er is, zonder er tegen te vechten. En als we er wel tegen willen vechten erkennen we dat ook. Na verloop van tijd gebeurt er dan iets. Wát weten we niet, maar er gebeurt altijd iets. Het kan zijn dat we een manier vinden om waar nodig op te treden, het kan zijn dat onze gevoelens veranderen, of dat we stuiten op onverwerkte pijn uit het verleden en daarmee in relatie gaan. Wat het ook is, het komt voort uit verbinding met het leven en is daarmee in lijn, en wordt daardoor gedragen.

Problemen ontstaan niet doordat we het niet goed doen, problemen ontstaan doordat we niet in relatie gaan met de situatie en onszelf daarin; ongekuist en onvolmaakt. Het Leven gaat weer stromen als we die relatie herstellen, ook al ziet het er vaak niet uit zoals ons ego het meestal graag zou willen: harmonieus, conflictloos en zacht, . . . . én onder controle.
Door beide wegen te integreren worden we vrij, en verbonden met onszelf, anderen, en het Leven.
Deze manier van in het leven staan is niet makkelijk, juist omdat zij je uitdaagt steeds weer te zijn met wat er is. Maar ze beloont rijkelijk. Naast verbinden en bevrijden geeft ze ontspanning, vertrouwen, vervulling en een blijvende onderstroom van geluk en je gedragen voelen.

---

“Ik ben” is er altijd

In ’79 naam ik in India deel aan een aantal trainingen. De training die het meeste indruk op me maakte en nog invloed heeft, was een driedaagse onder de titel: “Intensive of enlightenment”; van acht uur ‘s morgens tot ±9.00 uur in de avond. Er waren ongeveer 120 deelnemers. De structuur was eenvoudig. Vind een partner, ga daar tegenover op de vloer zitten en vraag: “Vertel me wie je bent”. De ‘partner’ kreeg drie minuten om te antwoorden en dan ging er een belletje en kwam die vraag terug naar jezelf. Dat ging zo drie keer op en neer en dan ging er een gong. Je stond dan op, liep een minuutje of twee rond, vond een nieuwe partner en begon opnieuw: en opnieuw en opnieuw en opnieuw en dat drie hele dagen lang. Net als de meeste anderen werd ik kotsmisselijk van mijn eigen verhalen en drong het steeds dieper tot me door: “Alles wat ik vertel, ben ik niet, níét!” (Zie kader)

Het “Ik ben” is al ieders eigen ervaring. De vergissing die ook ik nog tamelijk lang volhield, is dat ik daar steeds iets aan toevoegde wat ik dus níet ben. Wat uiteindelijk overblijft, is alleen “Ik ben” en daar valt helemaal niets over te zeggen; dat is alleen te ervaren. Franciscus van Assisi zei: “Stilte is de taal van God, alle woorden zijn een armzalige vertaling”. Het ‘Ik ben’ is er altijd en daar hoef je dus niets voor te doen. Je hoeft ‘alleen maar’ in totale denkstilte aanwezig te zijn in het hele hier-nu. Jezus zei: “Het koninkrijk is ín u!” Dat hoef je dus nergens anders te zoeken; niet in een kerk, niet in een organisatie, niet in allerlei dogma’s en geboden of verboden. De boodschap van diverse reeds ontwaakte manifestaties van het éne “Ik ben” (Jezus en Boeddha en Theresia en vele anderen) is heel helder. Allerlei organisaties maakten zich daar helaas meester van en misvormden de simpele boodschap ten behoeve van macht en controle. In plaats van dat die zgn. godsdiensten mensen stimuleren om via introspectie in denkstilte hun Godzijn te ervaren en te leven, hielden en houden ze mensen af van de directe Godservaring.

God is dus niet een soort oude rancuneuze man met gouden sloffen ergens op een wolk in verweggistan. God is het niet-iets; de alomtegenwoordige ruimtelijkheid, het ‘ik ben’ dat zich uitdrukt in alles.

Wat D. Zohar & I Marshall in hun boek: “Spirituele Intelligentie” duidelijk laten zien, is dat de meeste mensen die tegenwoordig naar spirituele vervulling zoeken, voor hun zoeken geen enkel verband zien met de gevestigde godsdiensten. SQ heeft weinig te maken met godsdienst. Veel atheïsten en humanisten hebben een bijzonder hoog SQ, terwijl veel actief en fanatiek godsdienstige mensen een zeer laag SQ hebben. Het is nu tijd om via ons SQ van binnenuit nieuwe eigen uitdrukkingsvormen te creëren voor het non-duale. SQ is een wijsheid die het IQ en het EQ ver overstijgt. Het vindt haar toepassing in persoonlijke ethiek, creativiteit, flexibiliteit, visie, berusting, zingeving, waarde, goedheid, schoonheid, edelmoedigheid, liefde en oordeelloosheid. Een laag SQ verminkt mensen tot in de kern van hun zijn, zonder dat ze zich daar bewust van zijn. Mensen met een hoogontwikkeld SQ zijn daarentegen dus; flexibel, zelfbewust, ethisch, altruïstisch, laten zich inspireren door visies en waarden, weigeren onnodig leed te veroorzaken, denken holistisch, zoeken fundamentele antwoorden en vragen naar waarom zo én zijn veldonafhankelijk (hebben het vermogen om tegen conventies in te gaan). Ze verbinden hogere waarden en brengen die over.
Onze huidige westerse samenleving, met een overvloed aan materialisme, berekening, bekrompen zelfzucht en gebrek aan zingeving, heeft nog heel erg veel groeipotentieel wat SQ betreft. De verdere evolutie van de samenleving valt of staat met het aantal individuen dat bereid is hun SQ te verhogen door waarom vragen te blijven stellen, verbanden te zoeken, eerlijk naar zichzelf te zijn, moed te tonen én zich te richten op zelfbewustwording. Het groeiend aantal personen dat deze keuze maakt, zal de SQ van de samenleving als geheel sneller mee laten groeien; ze worden frequentiehooghouders. Het ervaren van de spirituele dimensie is het in contact zijn met een groter, dieper, vruchtbaarder geheel, onlosmakelijk onderdeel te zijn van één groot non-duaal geheel, net als al de anderen en al het andere. Dat geeft een ‘nieuw’ perspectief. Omdat wij het geheel zijn dat zich uitdrukt in ieder deel, bestaan er feitelijk geen anderen. Jezus getuigt daarvan in de uitspraak: “Wat ge de minsten der mijnen gedaan hebt, hebt ge mij gedaan”.

Dé fundamentele crisis van deze tijd is van een spirituele aard; gebrek aan zingeving. Wat in deze materialistische samenleving overblijft zijn mensen die laveren tussen eigendunk, genotzucht en wanhoop, afgesneden van het grotere rijkere weefsel van het universum. We hebben het leven, deze afgescheiden ervaringsmogelijkheid gekozen en zijn vervolgens verdwaald, maar hebben de mogelijkheid om met ons bewustzijn terug te keren in de eenheid.
Zingevingsziekten. We zouden ziekte o.a. moeten zien als signaal van niet voldoende aandacht voor diepere spirituele en psychofysiologische processen; als zingevingsproblemen, die zelfs zijn doorgedrongen tot onze cellen. De reguliere zorg meent dat ziekte moet worden bestreden, uitgeroeid, of onderdrukt in plaats van gebruikt te worden om de onderliggend onevenwichtigheden te onderzoeken en op te heffen. De medische gevestigde orde bevordert de verspreiding van zingevingsziekten door die dieper oorzaken volledig te verwaarlozen, of erger nog, te ontkennen en te onderdrukken. Ze medicaliseert elke ziekte ten behoeve van het in stand houden van achterhaalde waanbeelden (en de superwinsten van de farmacie).

Het zoeken naar zingeving is de belangrijkste drijvende kracht van de mens. Nu het leven van steeds meer mensen niet meer is ingesnoerd in vaste patronen, leefgemeenschappen, tradities en godsdiensten, zijn EQ en IQ alleen niet meer voldoende. Zingeving is nú meer dan ooit uniek en specifiek, omdat ze uitsluitend nog door ieder zélf kan en moet worden gerealiseerd; alleen dan krijgt ze echt betekenis voor het individu. Omdat we zinblind zijn geworden, is SQ nu noodzakelijk om zelf die zin te vinden. We zullen ons persoonlijk verantwoordelijk moeten gaan voelen voor een zingeving, die we in de samenleving niet meer zo maar zullen vinden. Vervolgens is het belangrijk voor die hervonden verbinding, voor je zijn te gaan staan. Daarom moet het Afrikaanse ‘Ubuntu’ (Ik ben, omdat wij zijn.), tevens worden omgekeerd: “Wij zijn, omdat Ik ben”.

Xavier van den Camp

---

AI is geen intelligentie maar mogelijk de opstap naar meer totalitarisme.

Er zijn diverse vormen van intelligentie: linguïstische (taalgevoel), ruimtelijke (architecten en kunstenaars, muzikale (klanken en ritme) en lichamelijke (atleten, dansers, sporters). Maar de drie m.i. belangrijkste intelligentievormen zijn: het IQ (analytische rationele intelligentie, die fragmenteert), het EQ (emotionele intelligentie, met bewustzijn van emoties en gevoelens, die verbindt) en het SQ (spirituele intelligentie met besef van de onderlinge verbondenheid van alles wat leeft en de grote verantwoordelijkheid die daarbij hoort in zingeving, waarde, moraal en ethiek.) Dit laatste is de intelligentie van de ziel. Deze overstijgt de andere vormen. Voor een gezonde persoonlijke, sociale en spirituele ontwikkeling is de ontwikkeling van alle drie noodzakelijk.

Een evenwichtig spiritueel gecentreerd zelf heeft in deze tijd zowel een rationele periferie (IQ) als een associatief emotioneel midden (EQ) nodig. In traditionele samenlevingen stond het individu via zijn cultuur in verbinding met het spirituele centrum en was er nauwelijks vraag naar individuele zingeving. Nú moeten individuen dat zelf (leren) doen, omdat dat cultureel verbindende midden verdwenen is, of aan het verdwijnen is.

Computers hebben een hoog IQ (analytisch berekenend), dieren een hoog EQ (aanvoelen). SQ vraagt naar waarom, waarom zo en stimuleert zo de creativiteit. (Kinderen hebben nóg een hoog SQ.)

Met een laag IQ kunnen we ± geen rationele problemen oplossen. Met een laag EQ gedragen we ons als vreemdelingen, in onze eigen omgeving. Maar een laag SQ verminkt ons tot in de kern van ons zijn, zonder dat we ons daar bewust van zijn.

Mensen met een hoogontwikkeld SQ zijn flexibel, zelfbewust, ethisch, kunnen lijden onder ogen zien en ten goede aanwenden, altruïstisch, laten zich inspireren door visies en waarden, weigeren onnodig leed te veroorzaken, denken holistisch, zoeken fundamentele antwoorden én zijn veldonafhankelijk (hebben het vermogen om tegen conventies in te gaan). Het zijn de dienstbare leiders die we nodig hebben, die die hogere waarden overbrengen en verbinden.

Het is nu tijd om via ons SQ van binnenuit nieuwe eigen uitdrukkingsvormen te creëren voor de non-duale eenheid. SQ is een wijsheid die het IQ en het EQ ver te boven gaat.

Onze huidige westerse samenleving, met een overvloed aan materialisme, berekening, bekrompen zelfzucht en gebrek aan zingeving, heeft nog heel erg veel groeipotentieel wat de SQ betreft.

Door de zeer eenzijdige gerichtheid op het materiële die sinds eenzijdige interpretaties van de uitspraken van Descartes, Locke en Newton en Darwin de overhand heeft gekregen in wat wetenschap genoemd wordt, is dé fundamentele crisis van deze tijd van een spirituele aard; gebrek aan zingeving.

De rol van de ‘wetenschap’.
Door de opkomst van de ‘wetenschappen’ met hun ‘atomisme’ (wij zijn geïsoleerde entiteiten), ‘determinisme’ (we worden volledig bepaald door de drie wetten van beweging en zwaartekracht) en het ‘objectivisme’ (dat een scherpe scheidslijn trekt tussen de waarnemer en het waargenomene) viel die traditionele verbindende cultuur uiteen én werd dat overstijgende centrum verdonkeremaand. Ironisch genoeg noemt men deze verduistering; ‘de verlichting’. Deze drie misvattingen hebben het wijdverbreide idee gevestigd dat we geïsoleerde, passieve en machteloze slachtoffers zijn in een zinloze wereld.

Zonder contact met de spirituele dimensie zijn mensen visieloos, banaal, egoïstisch en oppervlakkig. Gevolg is dat er dan geen plaats meer is voor: geest, bewustzijn, ziel en is er vervreemding van de natuur en van het mysterie waar wij deel van zijn. Mensen zijn zo gereduceerd tot machines; denk- en genenmachines. De denkers van ‘de verlichting’ definieerden de mens als een rationeel dier. Voor hen bepaalt uitsluitend de rede de mens en haar voortbrengselen (‘wetenschap’, technologie, pragmatisme). Er is nu een kleine groep superrijke personen met een hoog IQ die helaas over weinig EQ beschikken en zich daardoor gedragen als psychopaten, en/of narcisten met erg weinig empathisch vermogen. Helaas is bij hen de SQ alleen nog maar in een zeer rudimentaire, weggekwijnde vorm aanwezig. Zij zien andere mensen als elektrochemische machines die zij naar hun willekeur maar beter kunnen besturen.

Onze schizoïde samenleving is heel erg afgesneden van zingeving en van een wezenlijke verbinding met anderen; óf te eenzijdig intellectualistisch, óf te open voor dromerigheid, besluiteloosheid, grilligheid en extremisme. Recent onderzoek laat zien dat 60 tot 70% van de bevolking in ‘ontwikkelde’ samenlevingen in een bepaalde mate lijdt aan schizoïde desoriëntatie (depressieven, chronisch vermoeiden, eetgestoorden, gestresten, verslaafden, enz.). Vanwege de connectie met stress vallen daar ook kanker en hart- en vaatziekten onder.[Zie het enorme gebruik van psychofarmaca (in de VS. gebruikt rond 30% van de kinderen die al) en lees van prof. P. GØtzsche: “Dodelijke psychiatrie”.] Onze samenleving is collectief gek aan het worden door die vervreemding van het centrum. In de huidige door materialisme en ego gedreven samenlevingen zijn velen onvermijdelijk spiritueel onvolgroeid. Toch blijft die aangeboren SQ neurologisch en fysisch aanwezig, omdat het dus een inherent vermogen is. We hoeven het dus niet te leren of van een ander te krijgen, maar leren ons ervoor te openen en opnieuw ermee te verbinden; het is er altijd.

Het zoeken naar zingeving is echter de belangrijkste drijvende kracht van de mens. Nu het leven van steeds meer mensen niet meer is ingesnoerd in vaste patronen, leefgemeenschappen, tradities en godsdiensten, zijn EQ en IQ niet meer voldoende. Zingeving is nú meer dan ooit uniek en specifiek, omdat ze uitsluitend nog door ieder zélf kan en moet worden gerealiseerd; alleen dan krijgt ze echt betekenis voor het individu. Omdat we zinblind zijn geworden, is SQ nu noodzakelijk om zelf die zin te vinden. We zullen ons persoonlijk verantwoordelijk moeten gaan voelen voor een zingeving, die we in de samenleving niet meer zo maar zullen vinden. Wat daarvoor absoluut noodzakelijk is, is het behoud van ons geboorterecht; met SQ onderbouwde VRIJHEID.

De verdere evolutie van de samenleving valt of staat met het aantal individuen dat bereid is hun SQ te verhogen door waarom vragen te blijven stellen, verbanden te zoeken, eerlijk naar zichzelf te zijn, moed te tonen en zich te richten op zelfbewustwording. Het groeiend aantal personen dat deze keuze maakt, zal de SQ van de samenleving als geheel alleen maar sneller mee laten groeien; ze worden frequentiehooghouders. (Zoek maar eens op wat het ‘honderd apeneffect’ betekent.)

Elke baby komt met een bepaalde heelheid en uniciteit. Als de situatie gefragmenteerd is, gaat het zich aan gefragmenteerdheid aanpassen en die imiteren. Gedurende de adolescentie kán een kind dat in een grotere context gaan plaatsen en zich daarvan leren distantiëren. Zo maken mensen (en culturen) een ontwikkeling door. In een spirituele crisis beginnen we de eisen van onze SQ te horen. Psychofarmaca, hoewel heel sóms noodzakelijk, onderdrukken die bevrijding slechts. Het herstellen van die verbinding kan leiden tot bescheidenheid en dankbaarheid. We hebben het leven, deze ‘afgescheiden’ ervaringsmogelijkheid gekozen en zijn vervolgens verdwaald. De mogelijkheid om met ons bewustzijn terug te keren in de eenheid is een geschenk. Omdat we dan de inbedding in het geheel blijven zien en gecentreerd zijn rond mededogen, bescheidenheid, dankbaarheid en dienstbaarheid aan het bestaan als geheel

AI, dat alleen een grote rekenkracht vertegenwoordigt, wordt nu vooral gevoed, want betaald, door mensen met wel een hoog IQ, maar overwegend een laag EQ en een vrijwel ontbrekend SQ. Dat maakt de overgrote meerderheid van de AI-systemen tot gevaarlijke instrumenten in de handen van machtswellustige psychopaten, die streven naar totale heerschappij over een tot slaaf gereduceerde overige mensheid.
IQ-‘denken’ kunnen computers beter, EQ-‘denken’ kunnen moderne computers misschien een heel klein beetje, SQ-‘denken’ (zingeving, spelen met de grenzen en voorbij de grenzen) kunnen computers helemaal niet en zullen ze ook nooit kunnen.

Of AI dus een vloek of een zegen wordt, hangt dus vooral af van wie de systemen voedt en hoe dat aan voorwaarden van menselijkheid voldoet.

---

Binnenstebuiten

Tijdens mijn studie in Sittard aan de, uiteraard katholieke, Pedagogische Academie kregen we in het laatste jaar les in moderne theologie van een Karmeliet. Dat werd een openbaring voor mij, niet omdat ik daarna opnieuw Christen werd, maar omdat deze man, nota bene ‘n pater, toen mijn enige docent was vol levensvreugde en met bezieling en met persoonlijke betrokkenheid bij het wel en wee van zijn studenten. Waar haalde hij dat in ‘Godsnaam’ vandaan? Dat is me altijd bijgebleven.

In 1976 verleit mijn vrouw mij voor een ander. Aanvankelijk was ik vooral heel erg boos en verdrietig en voelde ik mij in de steek gelaten. Maar redelijk snel begreep ik dat ik vooral moest gaan uitzoeken wat mijn eigen bijdrage in dat drama was geweest. Elke crisis is ook een kans en die greep ik dus aan. Ik ging aan de gang met breed en diep zelfonderzoek, deed mee aan allerlei therapeutische trainingen o.a. gedurende mijn tijd als Sannyasin bij Osho en bestudeerde veel. Samen met de herinnering aan de docent moderne theologie aan de PedAc leidde dat tot de tweede grote omslag.

Er is één Religie of er is géén Religie
Gevolg was dat ik opnieuw ging uitzoeken wat religie al dan niet voor mij zou kunnen betekenen. Ik ging mij verdiepen in verschillende Godsdiensten en kwam er al redelijk snel achter dat de oorsprong van de diverse Godsdiensten steeds een diepe, de ego-persoonlijkheid overstijgende, eenheidservaring was geweest. Deze personen transformeerden ín het transpersoonlijke ene bewustzijn. Deze ín de eenheid herboren ontwaakten hebben vaak geprobeerd mensen in hun omgeving te helpen om eveneens wakker te worden. Maatschappelijk is wakker worden vaak, toen én nu, door de machthebbers (kerkelijk én seculier) als een groot gevaar beschouwd. Mensen die leven vanuit die diepten zijn niet meer zo makkelijk te manipuleren én stellen ongemakkelijke vragen. De weinigen die binnen het Christendom wel begrepen waar het in essentie om ging en die door consequente beoefening van het leeg worden van ego tot diezelfde ene godservaring kwamen, werden door de ‘liefhebbende’ kerk tot ketter bestempeld en vermoord. (Bijv. Johannes van het Kuis, Theresia van Avila, Meister Eckhart) Vele anderen gingen hen voor op dat gevaarlijke pad van wakker worden úít de dualiteit (Jezus, Socrates, Pythagoras, Mansoor, Kabir, enz.). Spiritualiteit vind je nú níét meer bínnen de godsdiensten, maar is nog wel bereikbaar voor mensen die moedig genoeg zijn om zichzelf in stilte diep te onderzoeken. Wie de bron van eenheid wil hervinden, zal tegen de hoofdstroom in moeten ‘zwemmen’; d.w.z.: de aandacht naar binnen richten; naar puur zijn ervaren. Tot inkeer komen heeft zo een heel andere betekenis dan je schuldig gaan voelen.

Helaas ontstonden er rond deze uit hun ego ontwaakte mensen vaak organisaties van personen die zelf niet ‘herboren’ waren in de eenheid. Geleidelijk groeide er zo instituten die allerlei regels gingen opleggen en uiterlijkheden gingen afdwingen om hun eigen machtspositie te versterken. Feitelijk gingen ze met al hun regels mensen afhouden van de ‘Godservaring”, afhouden van spiritualiteit. De meest duidelijke voorbeelden daarvan zijn Christendom en Islam.

Ik ga nu eerst drie voorbeelden geven die daarop aansluiten uit de godsdienst die ik het beste ken; het Christendom.
Jezus zei: “Het koninkrijk der hemelen is ín U.” Er is dus volgens de inspirator van het Christendom maar één plek waar je het zou moeten zoeken; ín jezelf. In mijn opvoeding werd mij een gebed geleerd dat Jezus ons zelf geleerd zou hebben. De eerste regel, werd gezegd, ging dan als volgt: “Onze vader die in de hemel zijd.” Jezus sprak Aramees en de letterlijke vertaling van zijn gebed begint als volgt: “Bron van zijn, die ik ontmoet, in wat mij ontroert.” Dat gaat dus helemaal niet over een soort vader, ergens ver weg, maar over een innerlijk ervaren. Een andere uitspraak van Jezus, te vinden in het Thomasevangelie, is: “Als U weet wie u bent, wordt U hetzelfde als mij.” Dat komt er samen op neer dat wie de reis naar binnen echt volledig gaat, dezelfde ene godservaring beleeft. (Zie de overeenkomst met de volgende uitspraak van Boeddha.)

Gautama Sddhartha (Boeddha) zegt daarover: “Als iemand eenmaal verstrikt is in een geloof of doctrine, raakt hij al zijn vrijheid kwijt. Dan meent hij dat zijn leer de enige waarheid is en dat alle andere doctrines ketterij zijn. Meningsverschillen en conflicten komen allemaal voort uit bekrompen opvattingen. Ze kunnen zich eindeloos uitbreiden, kostbare tijd verspillen en zelfs tot oorlog leiden. Gehechtheid aan opvattingen is de grootste hinderpaal op het spirituele pad. Omdat we denken dat we de waarheid al bezitten, kunnen we onze geest niet openstellen om de waarheid te ontvangen, ook al komt zij aan onze deur kloppen. Mijn onderricht is geen leer of filosofie, het is het resultaat van directe ervaring. U kunt ze allemaal bevestigen door uw eigen ervaring. Dat kunt U ook door intern onderzoek in stilte.”

Daarnaast ontdekte ik dat een aantal Nobelprijswinnaars in de kwantumfysica tot de conclusie was gekomen dat er in het hele universum slechts één bewustzijn is en dat ene bewustzijn niet voortkomt uit materie, maar materie uit dat ene bewustzijn. Deze moderne natuurkundigen enerzijds en de getuigenissen van de godservaring anderzijds constateren hier langs verschillende wegen hetzelfde. Het grote verschil is dat het bij die natuurkundige gaat om onderzoek búíten henzelf, dat hen zelf niet wezenlijk veranderde, terwijl het bij de ervaringswetenschappers gaat om onderzoek bínnen henzelf, dat hen totaal transformeerde, door ontwaking úít hun ego. Waar geen ego meer is, is ook geen egoïsme meer en blijft alleen liefde over. Daardoor vielen ze zo bijzonder op.
Besef dat Lao Tse géén Taoïst was, Goutama Siddhartha géén Boeddhist, Jezus géén Christen. Ontdek dus het Tao-bewustzijn, het Buddha-bewustzijn, het Christus-bewustzijn, dat allemaal hetzelfde ene bewustzijn is, in jezelf. Deze ‘richtingwijzers’ leven allemaal hetzelfde ene onveranderlijke non-duale bewustzijn dat ook via jou en mij deelneemt aan het spel dat leven heet, maar door ons (mogelijk) nog niet, of niet volledig, als zodanig ervaren wordt. Ik begreep dat je deze richtingwijzers wel kunt gebruiken, maar dat je het ene uiteindelijk alleen maar in jezelf kunt vinden. Ik ging me meer bezighouden met meditatie; vooralsnog nogal onregelmatig. Ik vond dat ook moeilijk in mijn drukke en nogal losbandige privéleven. Voor het op niveau leren beheersen van een taal, een instrument, wiskunde, o.i.d. wordt volhardende en toegewijde inspanning door de meeste mensen wel als een normale voorwaarde gezien. Voor het leren ervaren van eenheid van bewustzijn, of openen voor een diep intuïtief/mystiek niveau schijnt dat ineens niet te gelden. Algemeen worden personen die de inspanning voor die verdieping wel leverden of leveren afgeschreven als zwevers, charlatans en/of achtergebleven minkukels. Het toont een veel voorkomende vorm van arrogantie dat personen die zich (nog) geen enkele of zeer weinig moeite hebben getroost om door middel van onderzoek in zichzelf de diepte van echte spirituele ervaringen te beleven, anderen die dat wel deden of doen weg te zetten als niet realistisch. Vergeet ook niet dat atheïsme gewoon een ander geloof is; geloven in het niet bestaan van het ene alles overstijgende bewustzijn, zonder daar echt intern onderzoek naar gedaan te hebben.

Ik was dus al vanaf mijn pubertijd erg betrokken geweest op de maatschappij; nationaal en internationaal. Begin jaren zeventig werd ik lid van de PPR, later opgegaan in GroenLinks en was ondersteunend actief in die bewegingen. Hun motivatie lag, toen nog, in een beter opkomen voor de sociaaleconomische onderklasse, voor vrede en voor het milieu, dat totaal vergiftigd werd (en wordt) door allerlei chemische rotzooi.
Mijn derde grote omwenteling kwam toen ik 50 jaar werd (1995). Ik verliet mijn baan als docent in het MBO, omdat ik niet langer kon aanzien hoe het onderwijs steeds verder afgleed richting directe bruikbaarheid. Ik kreeg steeds meer associaties met Chaplin’s “Modern Times”. Groeien richting zelfstandig en kritisch denkende mensen werd zelfs als gevaarlijk beschouwd en er steeds meer uitgesneden.
Mijn zelfonderzoek en de studie hadden er ondertussen toe geleid dat ik een opleiding tot reïncarnatietherapeut had voltooid. Ik praktiseerde daarna ruim dertig jaar reïncarnatietherapie in een kleine praktijk en gaf daarnaast bij elkaar achttien jaar les in reïncarnatietherapie aan twee vierjarige beroepsopleidingen voor therapeuten. Verder had ik al ontdekt hoe volkomen corrupt de top van de farmaceutische industrie is (Bouma, Dr. Lenkei, Dr. Rath, Prof. Mawson, Prof GØtzsche).
Dan komt de vierde en grootste omwenteling. Corona in 2020. Ik was dus al op de hoogte van de volkomen meedogenloze handel in ziekte. Toen dan ook al heel snel als enige oplossing een vaccinatie werd gepropagandeerd om uit een zogenaamd levensbedreigend gevaar gered te worden, begreep ik meteen dat er iets niet kon kloppen. Vooral ook omdat de reeds bestaande mogelijkheden (ivermectine, hydroxichlorocine vitamine C en D; relatief goedkoop en zonder patenten) al snel verketterd werden. Alle deskundigen (hoogleraren en specialisten van diverse relevante disciplines) en artsen en statistici die met geheel andere bevindingen kwamen, werden meteen weggezet als complotgekken. Ik herinner me iets dergelijks uit begin jaren zeventig. Als men niet met andersdenkenden in gesprek wilde gaan, bedacht men daar ook toen al scheldwoorden voor om hen buitenspel te zetten (hemelfietsers, tuinkabouters, geitenwollensokkentypes).

Tijdens de Neurenbergtribunalen werd gevraagd hoe het mogelijk was dat een intelligente en goed opgeleid bevolking zo massaal het nazisme omarmde. Ik meen dat het de Naziminister van propaganda (Joseph Goebbels) was die daar, ongeveer zo, twee antwoorden op gaf: 1. “Als ik een duidelijke leugen vertel, gelooft niemand me. Als ik die leugen drie keer herhaal, beginnen sommigen hem te geloven. Als ik hem zeven maal herhaal, beginnen velen hem te geloven. Als ik hem tien maal herhaal, begin ik hem zelf te geloven. 2. Het is heel eenvoudig. Je hoeft ze maar bang genoeg te maken voor een werkelijk of gefantaseerd gevaar en degenen die twijfelen of tegenspreken uit te maken voor gevaarlijke volksverraders. Ziehier de verklaring voor het gedrag van de massa in 2020 en daarna.
Maar elke crisis is ook een kans. Ik ben, overigens net als vele anderen, veel consequenter tweemaal dagelijks gaan mediteren. Dat helpt mij enorm om het monster in de bek te kijken, zonder daar emotioneel van ondersteboven te raken. De volledige ondersteuning die de Coronaleugens wereldwijd kregen vanuit de reguliere media hebben mij er ook toe aangezet om een heleboel buiten mijzelf opnieuw en vooral kritisch onder de loep te nemen. Ik ben me breed gaan voorzien van alle informatie die ons gaat helpen van deze crisis een geschenk te maken.

Het globalistische monster zal nog wel enige wanhopige rare sprongen gaan maken, maar het heeft zijn tentakels ook al overspeeld. Door de kieren van hun leugens dringt gestaag de niet te stuiten waarheid door. Ik ben nooit eerder zo radicaal van zicht op de persoonlijke en maatschappelijke werkelijkheid veranderd dan in de laatste vijf jaar en dat beschouw ik feitelijk ook als een geschenk. Naast het innerlijk ontwaken is er dus ook een uiterlijk ontwaken gaande en het monster heeft niet alleen mij daartoe een duw in de rug gegeven.

Sommigen zien als oplossing een kapitalisme zonder teugels, maar mijns inziens heeft nu net de geldwolverij geleid tot de poging van een zich elite wanende groep om een poging tot een totalitaire machtsgreep te doen (J. Stiglitz, T. Pikkety, K. Raworth). Die bezitshonger wordt al te vaak vergezeld door haar broertjes; machtshonger en angst voor controleverlies. En het is nu net die angst die stuurt richting totalitarisme. Anderen willen gaan strijden, maar mijn groeiende besef van de eenheid van alles leert mij dat het zinloos is om met andere delen van die eenheid te gaan vechten. Ik kan beter staan voor waar ik voor sta om zo mijn rol in het spel te spelen. Dat neemt niet weg dat misdadigers hun straf moeten krijgen; een humane straf die hen helpt om uit hun superioriteitswaan te ontsnappen. Mijns inziens beginnen alle echte oplossingen met zelfonderzoek; wie ben ik werkelijk ten diepste, wat heb ik zelf, nu of in het verleden, bijgedragen aan de huidige scheefgroei en hoe verhoud ik me tot de mensen direct om mij heen en de wereld als geheel?
Soefi gezegde: “De Godheid slaapt in de rots, droomt in de plant, beweegt in het dier, en kán ontwaken in de mens.”
We staan dus op de drempel van een fantastische toekomst, die we samen vorm gaan geven van binnenuit en van onderop en die ga ik, gaan wij, nog meemaken in dit lijf of in een volgend.

Xavier van den Camp

---

Ontwaken:

 Maar de op het ego gebaseerde structuren zijn bezig uiteen te vallen. De structuren van dat ego zijn al bezig van binnenuit te desintegreren; de meest starre het eerst, het sovjetcommunisme, de ontkerkelijking is al langer gaande en de westerse hegemonie en het globalisme zijn nu aan de beurt.
 Veel essentiëler is het groeiende besef dat er slechts één bewustzijn bestaat en dat alles met alles verbonden is door dat ene bewustzijn. Die verbondenheid wordt alleen pas echt je werkelijkheid als je die bron ín jezelf ervaart. Je ego is niet wie je bent. Je kunt je ego het best ontmaskeren door te ontdekken welke zaken het meest je rust verstoren; je schokken en/of verontrusten. Door je reactiviteit tonen ze je ‘kleine ik’. Door vooral het ego in anderen te zien, versterk je het ego in jezelf, omdat het eigen ego zich weerspiegelt in anderen.
 Zodra je je bewust wordt van je ego, betekent dat dat je begint te weten wie je níét bent.
 Dat wat je werkelijk bent, kun je niet met denkbeelden of begrippen aanduiden. Alle concepten over wie je zou zijn, vormen nieuwe hindernissen, omdat ze de illusie over wie je bent in stand houden. Niets wat je over jezelf kunt ontdekken, is wie je bent, omdat dat alleen over de inhoud gaat en niet over de essentie, de innerlijke ruimtelijkheid van het ene bewustzijn. Jezelf echt kennen, is jezelf zijn zónder identificatie met inhoud, met vorm, zoals verleden, leeftijd, gezondheid, lichaam, relaties, werk, woonsituatie, gedachten, emoties, toekomst.
 De bron van overvloed is wie je bent. Begin met het (h)erkennen van de overvloed in alles buiten je; de volheid van het leven in alle aspecten. Dát maakt de sluimerende overvloed in jezelf wakker. Laat dan die overvloed naar buiten stromen en stel je in op geven, dienen. Dan komt meer overvloed naar je toe. Je kunt namelijk niet ontvangen wat je niet geeft.
 Je essentiële zijn is met denken niet te begrijpen, maar wel te ervaren, wanneer je stopt met denken. Dan kun je je bewust worden van de heiligheid van die ‘verborgen’ harmonie en tot besef komen dat je daar één mee bent, want de kosmos is één geheel, waarin alles met alles ‘verbonden’ is.
 Als je je niet stoort aan wat er gebeurt, wat dan ook, je er niet tegen verzet, je er wel bewust van bent maar het er gewoon laat zijn, ben je afgestemd op die ‘verborgen’ harmonische eenheid. De kunst is om je acties te laten voortvloeien vanuit die eenheid. Dan word je geen partij in het menselijk drama en heeft wat er gebeurt geen macht meer over je.
 De belangrijkste relatie in je leven is de relatie met het huidige moment; het nu. Er is altijd alleen maar nu; één eeuwig nu, waarin dingen gebeuren, die de illusie van tijd scheppen, maar je ervaart altijd alleen maar nu. Wees er vriendelijk voor, heet het welkom, dan wordt het leven vriendelijk voor jou. Behandel het nu dus niet als een middel om een doel te bereiken, als een hindernis en/of als een vijand. Als het nu alleen een middel is, ontstaan ongeduld, frustratie en stress. Als het nu wordt beleefd als een hindernis, komen er hindernissen op je pad. Als het nu wordt beleefd als een vijand, wordt je werkelijkheid vijandig. De werkelijkheid weerspiegelt altijd je innerlijk toestand. Ben dus zo veel mogelijk alert op je relatie met het nu en maak er je vriend van.
 Je kunt het verwerven van de egoloze toestand dus niet als doel in de toekomst stellen. Voor praktische doelstellingen is tijd een goede denkstructuur, maar voor zelfkennis is psychologische tijd, de eindeloze preoccupatie van het egoïsche verstand met verleden en toekomst, de grootste hindernis. Tijd is de horizontale dimensie, de buitenste laag van de werkelijkheid. Daartegenover staat de verticale dimensie van diepte en die diepte bereik je uitsluitend door de poort van het huidige moment. Dé weg om uit het ego uit te ontwaken, is door één te zijn met het huidige moment, één te zijn met het vormeloze ene leven dat je bent. Je niet verzetten is de grootste kracht in het universum, omdat je daarmee de werkelijkheid van vorm ontkent. De wereld van vormen is een droomwereld. Je hebt de dromer en de droom. De persoon is een onderdeel van de droom. De dromer is de onderlaag, het bewustzijn, waarin de droom verschijnt.
 Aanvaard het huidige moment en vind de volmaaktheid die dieper is dan alle vormen en die onberoerd is door de tijd en vind zo de vreugde van zijn.
 Zodra het ego zich ‘ondermijnd’ voelt, treden er voortdurend onbewust herstelwerkzaamheden op; verdediging, zelfrechtvaardiging, beschuldiging. Een krachtige spirituele oefening is om bij voorkomende gebeurtenissen verzwakking van het ego toe te laten zónder herstelpogingen; doe niets en neem waar hoe dat diep van binnen aanvoelt. Zo stap je uit de identificatie met vorm en komt zijn meer naar voren.
 Ruimtelijkheid is in wezen niets; niet-iets. In iedereen is ‘n niet-iets aanwezig dat verwant is aan ruimtelijkheid. Je kunt je niet echt bewust worden van niets. Als je naar je innerlijke ruimtelijkheid zoekt, zoals je naar een ervaring zoekt, kun je hem nooit vinden. Maar zodra je schoonheid, harmonie, erkenning van eenvoudige dingen, ontroering, liefdevolle gevoelens waarneemt, voel dan (zonder streven, maar met het verschuiven van je aandacht) naar de achtergrond van dat ervaren; dat is de ruimtelijkheid en stilte en zoetheid van zijn. Wat bewustzijn van je innerlijke ruimtelijkheid lijkt, is in feite bewustzijn van bewustzijn; het bewustzijn wordt, zodra het niet gehinderd wordt door vorm, bewust van zichzelf.
“Als het oog niets vindt om te zien, wordt die nietsheid opgevat als ruimtelijkheid. Als het oor niets vindt om te horen, wordt die nietsheid opgevat als stilte. Als de zintuigen die bedoeld zijn om vorm waar te nemen, stuiten op een afwezigheid van vorm, wordt het vormloze bewustzijn dat achter de waarneming ligt en dat alle waarneming en alle ervaringen mogelijk maakt, niet meer verduisterd door vorm. Dan kun je ervaren dat het vormloze veel dieper je ware zelf is, dan alle dingen waaruit de inhoud van je menselijk leven bestaat.”
 Uit de Upanishads: “Wat het oog niet kan zien, maar waardoor het oog kan zien: weet dat alleen dat Brahman de Geest is en niet dat wat de mensen hier aanbidden. Wat het oor niet kan horen, maar waardoor het oor kan horen: weet dat alleen dat Brahman de Geest is, en niet dat wat de mensen hier aanbidden. Wat niet gedacht kan worden met het verstand, maar waardoor het verstand kan denken: weet dat alleen dat Brahman de Geest is, en niet dat wat de mensen hier aanbidden.”
 Door overmatige identificatie met vorm blijf je de gevangene van het ego. De werkelijkheid bestaat uit vorm én ruimte, uit ietsheid en nietsheid; doe de evenwichtige dans met vorm en ruimte. De wereld van vormen is de voorgrond. Zijn gaat vooraf aan vorm en is als het ware de achtergrond; de eeuwige levende werkelijkheid die je bent. De wereld is vorm, de vrede van de godheid is ruimtelijkheid. Je niet verzetten tegen wat is, niet oordelen en onthechting zijn dé aspecten die de innerlijke ruimtelijkheid openen voor bewustwording en je bevrijden uit de gevangenschap in vorm.
 Word je bewust dat je bewust bent. Zeg of denk: “Ik ben . . .” zonder toevoeging en merk de stilte op die volgt. Voel je naakte aanwezigheid. Jij bent de ervaarder, het onbenoembare, onkenbare, vormloze, tijdloze bewustzijn en niet de inhoud van wat ervaren wordt; vorm.
 Ben zo vaak mogelijk met je aandacht bij je ademhaling en dan vooral bij de pauze na de uitademing. Bewuste ademhaling zet je verstand stil. Het gaat in de richting van aanwezigheid zonder gedachten. Het is nodig om met de aandacht de ruimtelijkheid van het lichaam binnen te gaan, om te ontdekken dat we dat lichaam niet zijn. Doe dat zo vaak mogelijk gedurende de dag dan blijft een deel van je bewustzijn vormloos.
 Het eerste ontwaken is een daad van genade. Je kunt niets doen om dat te laten gebeuren. Indien je al het voorgaande herkent als waarheid, (en dat doe je omdat je nog steeds met deze materie bezig bent) heeft dat eerste vonkje van ontwaken al plaats gevonden. Het is dan onomkeerbaar en kan steeds meer bewust worden, maar je kunt het ook wel vertragen. Ook kun je aanwezigheid uitnodigen in je leven door stilteruimte te creëren.
 Je hebt twee doelen in je leven: het innerlijk doel en het uiterlijk doel.
Het innerlijk doel is ontwaken en is primair; altijd helemaal aanwezig in het tijdloze nu zijn en alles wat je doet met volledige aanwezigheid vullen.
Het uiterlijk doel is secundair, kan van alles zijn en is altijd relatief en vergankelijk, maar het is alleen vruchtbaar en creatief en inspirerend als het stoelt op een gerealiseerd innerlijk doel, zodat er een diepere zin stroomt in dat wat je doet.

---

Losbreken uit de gevaarlijke transhumanistische agenda door te deprogrammeren.

Onze verslaving aan technische snufjes moeten we net zo aanpakken als alle andere verslavingen. Maar het begint natuurlijk allemaal met het herkennen en erkennen van wat er speelt. Veel van de meest populaire technologie is gekaapt om onze inzichten en ons bewustzijn in een bepaalde richting te duwen. De mensen die wel begrijpen wat er speelt en de mensen die geen idee hebben, zitten wel allemaal in hetzelfde schuitje. We zullen de wijsheid, de moed en de kracht moeten opbrengen om ons af te keren van de vele misinformatie die ons ertoe wil brengen onze krachten af te geven aan een ‘elite.

De geschiedenis toont dat dezelfde ideeën van macht en dominantie uit het verleden ook nu een rol spelen. Met de huidige ‘sociale’ media en de gebruikte algoritmes worden allerlei leugens bewapend om onze opinies te sturen en om mensen tegen elkaar op te zetten. Om bevolkingen zover te krijgen dat ze onacceptabele maatregelen wel accepteren (oorlogen zonder echte aanleiding, gezichtsmaskers, afstand en genetische manipulatie) worden er allerlei leugens verspreid, die we tegenwoordig “False Flag Operations”  noemen: (Pearl Harbour, Tonkien Bay, 9-11, zogenaamde aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak, ‘Russische’ drones boven Polen.) Dat gaat ook over leugens t.a.v. farmacijnen, klimaatverandering, Rusland-Ukraíne, enz.

Hoe kom je van de verslaving aan ‘sociale’ media af?

Die verslaving gaat alleen maar door zolang wij doorgaan met ons psychologische te laten programmeren. Veel van de hersenspoeltechnieken die nu gebruikt worden, zijn dezelfde waarmee mensen een sekte werden/worden ingezogen. Steven Hassan ontwikkelde in de jaren zeventig uitnodigende technieken om bewustzijn rond indoctrinatie te kweken die we allemaal kunnen gebruiken.

In het volgende deel zal ik eerst enige van de indoctrinatie-technieken voorleggen en daarna deprogrammeringsstappen laten zien. Kijk vervolgens zelf hoe je die wil toepassen in je leven. Het ‘werk’ begint altijd bij jezelf.

Indoctrinatietactiek 1:

1. Presenteerde de doctrine als de werkelijkheid.

Overtuig mensen ervan dat de gepresenteerde informatie de enige juiste informatie is en maak alle andere informatie verdacht. Via algoritmen krijgen we uitsluitend dat te zien wat hun zogenaamde waarheid ondersteunt. En omdat ook onze vrienden en bekenden hetzelfde krijgen voorgeschoteld, wordt het steeds moeilijker om andere zienswijzen serieus te nemen. Zo zit vrijwel iedereen opgesloten in dezelfde informatiebubbel.

• Het geneesmiddel

Er is een aantal oplossingen.

1. Sluit je helemaal af van informatie van ‘sociale’ media en informatie van websites. Bevrijd je van het lokaas van de piepjes.
2. Indien je online verbonden wil blijven, zoek dan bewust naar alternatieve, onconventionele bronnen van informatie en gebruik je eigen gezond verstand om jouw eigen keuzes te blijven maken.

Indoctrinatietactiek 2:

1. Opdringen via angst- en schuldgevoelens.

Deze tactiek is zeer verraderlijk, omdat ze direct inspeelt op onze instincten rond overleven en onzelfzuchtigheid. Het geeft ons een vals gevoel dat we medeschuldig zijn aan het leed van anderen. Dat heeft ervoor gezorgd dat mensen in de afgelopen tijd radicaal anders zijn gaan denken en handelen rond thema’s als: klimaat, energiegebruik, gebiedsontwikkeling, landbouwtechnieken en gezondheidszorg.

Hét grote voorbeeld gaat over klimaatverandering. De meeste mensen zijn volledig overtuigd de oorzaak en de oplossing te kennen en zijn bereid daar actie voor te ondernemen. Eerst krijgen we de verschrikkelijke beelden te zien van de gevolgen van overstromingen en branden en tornado’s. Die verschrikkingen zijn echt. Dan begint de manipulatie en worden deze rampen onmiddellijk toegeschreven aan een klimaatverandering die wij mensen veroorzaken. Dat het klimaat verandert, is absoluut een feit; dat doet het al vele eeuwenlang in de cyclussen van de levende natuur. Wat veel mensen niet weten is dat het in de middeleeuwen gemiddeld ± 2 graden warmer was dan tegenwoordig en dat we nu net uit een kleine ijstijd opkrabbelen. Maar de aanname dat het komt door het gedrag van mensen is gebaseerd op opzettelijke verdraaiing van statistieken. CO₂ is een levensvoorwaarde en het CO₂-niveau op aarde is momenteel gevaarlijk laag. Meer CO₂ in de lucht zorgt voor meer plantengroei en daarmee voor meer verkoeling. Zogenaamde ‘experts’ en gehersenspoelde activisten en de meeste politieke ‘leiders’ blijven ons overspoelen met beangstigende voorspellingen. Maar met onze huidige technische mogelijkheden zouden we ons makkelijk kunnen aanpassen aan het veranderende klimaat. Bovendien zijn er vele technische mogelijkheden om iedereen op aarde van duurzame energie te voorzien, zoals; thorium en vrije energie uit het ‘Planck-vacuüm. De windmolens en zonnepanelen zijn daarentegen helemaal niet zo duurzaam en milieuvriendelijk als ons wordt voorgespiegeld. Ondertussen worden via wetgeving allerlei zaken afgedwongen, bepaalde industrieën verwoest en gemeenschappen ontworteld, terwijl een select clubje zich verrijkt aan verplichte maatregelen, die geen enkele bijdrage leveren aan minder opwarming.

• Het geneesmiddel
• Controleer altijd de feiten als er informatie op je afkomt die angst en/of schuldgevoel aanjaagt.
  De officiële ‘fact-checkers’ zijn gevoed door dezelfde algoritmes en AI die ons in de bubbel duwden. Zoek dus zelf naar wetenschappelijke rapporten i.p.v. te vertrouwen op gekleurd commentaar op die rapporten.
• Spreek waar mogelijk zelf met experts en stel verhelderende vragen.
• Raadpleeg alternatieve mediakanalen. Dat betekent lezen van en luisteren en kijken naar onafhankelijke journalisten, ook als die uit landen komen die een politiek voeren waar je het niet mee eens bent. Houd in gedachten dat je alles van alle kanten wil onderzoeken.

Indoctrinatietactiek 3:

1. Zorg dat er geen uitweg is.

Dat koppelt het angstaspect aan uitzichtloosheid en voedt zo de gedachte dat er uitsluitend hún uitweg is. Dat creëert bovendien een gevoel van urgentie op basis van halve waarheden of hele leugens. De twee duidelijkste voorbeelden zijn de zogenaamde Pandemie en de afgedwongen maatregelen die erger bleken dan de kwaal én het klimaatalarmisme dat ons wil dwingen om anders om te gaan met eten, reizen, voortplanting en energieproductie. Ze suggereren dat er geen tijd is voor debat en afwegingen.

• Het geneesmiddel

We hebben input nodig van vele wetenschappers met verschillende perspectieven om onze beslissingen op te baseren. Want wetenschap is geen statisch gegeven, maar altijd dynamisch in ontwikkeling. De wetenschap is nooit gearriveerd bij een definitief standpunt. Dat wordt alleen gesuggereerd om elke discussie te smoren. Blijf dus altijd vragen: “is dit waar?” Is het waar dat het immuunsysteem dat in 200.000 jaar is gefinetuned zal falen als het geconfronteerd wordt met een in een laboratorium vervaardigd biologisch wapen? Is het waar dat we met zijn allen ten onder gaan als we niet al onze vrijheden en cultuur inleveren t.b.v. een (niet bestaand) klimaatprobleem?

Dat is allemaal niet gemakkelijk, maar we zijn het aan onszelf en ons nageslacht verschuldigd om op zijn minst enige elementaire kennis te hebben over wat er gaande is.

Het herkennen van deze drie tactieken is een krachtig instrument om ons te helpen de juiste keuzes te maken om de problemen die we tegenkomen het hoofd te bieden.

De futurist Buckminster Fuller schreef: “Je verandert dingen nooit door tegen de bestaande realiteit te vechten. Om iets te veranderen, bouw je beter iets nieuws dat het bestaande systeem overbodig maakt.”

Samenvattend actiemodel:

1. Laat je niet langer door anderen vertellen hoe en wat je moet denken.
2. Ga niet automatisch mee met wat de groep of de meerderheid denkt.
3. Stop de verslaving aan ‘sociale’ media die alleen maar bubbels in stand houden.
4. Zoek actief naar de feiten.
5. Neem de verantwoordelijkheid voor je eigen leven en gezondheid, zodat je geen farmacijnen nodig hebt.
6. Ga leven in overeenstemming met je diepere godmenselijkheid, door de zachte technologie van je hart en je brein optimaal te gaan benutten.

De ontdekkingen uit de twintigste eeuw die ontwikkeld zijn om ons te beschermen, zijn nu de technologieën geworden die onze wereld, onze soort en ons hele bestaan bedreigen.

Wij verschenen als soort op mysterieuze wijze 200.000 jaar geleden op aarde met zelfbewustzijn en intuïtie en het vermogen om hogere frequenties zelf op te roepen. Hoewel we zelden geïnformeerd worden over onze diepere vermogens, zijn ze er nog steeds in iedereen en is het aan ons onze potentie te gaan leven. Het wakker kussen van onze godmenselijkheid stelt ons in staat alle uitdagingen in het leven te managen, elke misleiding te doorzien en aan de kaak te stellen en om in de huidige tijd de noodzakelijke koerscorrectie aan te brengen.

Houden we genoeg van onszelf om de gave van onze godmenselijkheid in ere te houden?   Kies!!!!

---