Er zijn diverse vormen van intelligentie: linguïstische (taalgevoel), ruimtelijke (architecten en kunstenaars, muzikale (klanken en ritme) en lichamelijke (atleten, dansers, sporters). Maar de drie m.i. belangrijkste intelligentievormen zijn: het IQ (analytische rationele intelligentie, die fragmenteert), het EQ (emotionele intelligentie, met bewustzijn van emoties en gevoelens, die verbindt) en het SQ (spirituele intelligentie met besef van de onderlinge verbondenheid van alles wat leeft en de grote verantwoordelijkheid die daarbij hoort in zingeving, waarde, moraal en ethiek.) Dit laatste is de intelligentie van de ziel. Deze overstijgt de andere vormen. Voor een gezonde persoonlijke, sociale en spirituele ontwikkeling is de ontwikkeling van alle drie noodzakelijk.
Een evenwichtig spiritueel gecentreerd zelf heeft in deze tijd zowel een rationele periferie (IQ) als een associatief emotioneel midden (EQ) nodig. In traditionele samenlevingen stond het individu via zijn cultuur in verbinding met het spirituele centrum en was er nauwelijks vraag naar individuele zingeving. Nú moeten individuen dat zelf (leren) doen, omdat dat cultureel verbindende midden verdwenen is, of aan het verdwijnen is.
Computers hebben een hoog IQ (analytisch berekenend), dieren een hoog EQ (aanvoelen). SQ vraagt naar waarom, waarom zo en stimuleert zo de creativiteit. (Kinderen hebben nóg een hoog SQ.)
Met een laag IQ kunnen we ± geen rationele problemen oplossen. Met een laag EQ gedragen we ons als vreemdelingen, in onze eigen omgeving. Maar een laag SQ verminkt ons tot in de kern van ons zijn, zonder dat we ons daar bewust van zijn.
Mensen met een hoogontwikkeld SQ zijn flexibel, zelfbewust, ethisch, kunnen lijden onder ogen zien en ten goede aanwenden, altruïstisch, laten zich inspireren door visies en waarden, weigeren onnodig leed te veroorzaken, denken holistisch, zoeken fundamentele antwoorden én zijn veldonafhankelijk (hebben het vermogen om tegen conventies in te gaan). Het zijn de dienstbare leiders die we nodig hebben, die die hogere waarden overbrengen en verbinden.
Het is nu tijd om via ons SQ van binnenuit nieuwe eigen uitdrukkingsvormen te creëren voor de non-duale eenheid. SQ is een wijsheid die het IQ en het EQ ver te boven gaat.
Onze huidige westerse samenleving, met een overvloed aan materialisme, berekening, bekrompen zelfzucht en gebrek aan zingeving, heeft nog heel erg veel groeipotentieel wat de SQ betreft.
Door de zeer eenzijdige gerichtheid op het materiële die sinds eenzijdige interpretaties van de uitspraken van Descartes, Locke en Newton en Darwin de overhand heeft gekregen in wat wetenschap genoemd wordt, is dé fundamentele crisis van deze tijd van een spirituele aard; gebrek aan zingeving.
De rol van de ‘wetenschap’.
Door de opkomst van de ‘wetenschappen’ met hun ‘atomisme’ (wij zijn geïsoleerde entiteiten), ‘determinisme’ (we worden volledig bepaald door de drie wetten van beweging en zwaartekracht) en het ‘objectivisme’ (dat een scherpe scheidslijn trekt tussen de waarnemer en het waargenomene) viel die traditionele verbindende cultuur uiteen én werd dat overstijgende centrum verdonkeremaand. Ironisch genoeg noemt men deze verduistering; ‘de verlichting’. Deze drie misvattingen hebben het wijdverbreide idee gevestigd dat we geïsoleerde, passieve en machteloze slachtoffers zijn in een zinloze wereld.
Zonder contact met de spirituele dimensie zijn mensen visieloos, banaal, egoïstisch en oppervlakkig. Gevolg is dat er dan geen plaats meer is voor: geest, bewustzijn, ziel en is er vervreemding van de natuur en van het mysterie waar wij deel van zijn. Mensen zijn zo gereduceerd tot machines; denk- en genenmachines. De denkers van ‘de verlichting’ definieerden de mens als een rationeel dier. Voor hen bepaalt uitsluitend de rede de mens en haar voortbrengselen (‘wetenschap’, technologie, pragmatisme). Er is nu een kleine groep superrijke personen met een hoog IQ die helaas over weinig EQ beschikken en zich daardoor gedragen als psychopaten, en/of narcisten met erg weinig empathisch vermogen. Helaas is bij hen de SQ alleen nog maar in een zeer rudimentaire, weggekwijnde vorm aanwezig. Zij zien andere mensen als elektrochemische machines die zij naar hun willekeur maar beter kunnen besturen.
Onze schizoïde samenleving is heel erg afgesneden van zingeving en van een wezenlijke verbinding met anderen; óf te eenzijdig intellectualistisch, óf te open voor dromerigheid, besluiteloosheid, grilligheid en extremisme. Recent onderzoek laat zien dat 60 tot 70% van de bevolking in ‘ontwikkelde’ samenlevingen in een bepaalde mate lijdt aan schizoïde desoriëntatie (depressieven, chronisch vermoeiden, eetgestoorden, gestresten, verslaafden, enz.). Vanwege de connectie met stress vallen daar ook kanker en hart- en vaatziekten onder.[Zie het enorme gebruik van psychofarmaca (in de VS. gebruikt rond 30% van de kinderen die al) en lees van prof. P. GØtzsche: “Dodelijke psychiatrie”.] Onze samenleving is collectief gek aan het worden door die vervreemding van het centrum. In de huidige door materialisme en ego gedreven samenlevingen zijn velen onvermijdelijk spiritueel onvolgroeid. Toch blijft die aangeboren SQ neurologisch en fysisch aanwezig, omdat het dus een inherent vermogen is. We hoeven het dus niet te leren of van een ander te krijgen, maar leren ons ervoor te openen en opnieuw ermee te verbinden; het is er altijd.
Het zoeken naar zingeving is echter de belangrijkste drijvende kracht van de mens. Nu het leven van steeds meer mensen niet meer is ingesnoerd in vaste patronen, leefgemeenschappen, tradities en godsdiensten, zijn EQ en IQ niet meer voldoende. Zingeving is nú meer dan ooit uniek en specifiek, omdat ze uitsluitend nog door ieder zélf kan en moet worden gerealiseerd; alleen dan krijgt ze echt betekenis voor het individu. Omdat we zinblind zijn geworden, is SQ nu noodzakelijk om zelf die zin te vinden. We zullen ons persoonlijk verantwoordelijk moeten gaan voelen voor een zingeving, die we in de samenleving niet meer zo maar zullen vinden. Wat daarvoor absoluut noodzakelijk is, is het behoud van ons geboorterecht; met SQ onderbouwde VRIJHEID.
De verdere evolutie van de samenleving valt of staat met het aantal individuen dat bereid is hun SQ te verhogen door waarom vragen te blijven stellen, verbanden te zoeken, eerlijk naar zichzelf te zijn, moed te tonen en zich te richten op zelfbewustwording. Het groeiend aantal personen dat deze keuze maakt, zal de SQ van de samenleving als geheel alleen maar sneller mee laten groeien; ze worden frequentiehooghouders. (Zoek maar eens op wat het ‘honderd apeneffect’ betekent.)
Elke baby komt met een bepaalde heelheid en uniciteit. Als de situatie gefragmenteerd is, gaat het zich aan gefragmenteerdheid aanpassen en die imiteren. Gedurende de adolescentie kán een kind dat in een grotere context gaan plaatsen en zich daarvan leren distantiëren. Zo maken mensen (en culturen) een ontwikkeling door. In een spirituele crisis beginnen we de eisen van onze SQ te horen. Psychofarmaca, hoewel heel sóms noodzakelijk, onderdrukken die bevrijding slechts. Het herstellen van die verbinding kan leiden tot bescheidenheid en dankbaarheid. We hebben het leven, deze ‘afgescheiden’ ervaringsmogelijkheid gekozen en zijn vervolgens verdwaald. De mogelijkheid om met ons bewustzijn terug te keren in de eenheid is een geschenk. Omdat we dan de inbedding in het geheel blijven zien en gecentreerd zijn rond mededogen, bescheidenheid, dankbaarheid en dienstbaarheid aan het bestaan als geheel
AI, dat alleen een grote rekenkracht vertegenwoordigt, wordt nu vooral gevoed, want betaald, door mensen met wel een hoog IQ, maar overwegend een laag EQ en een vrijwel ontbrekend SQ. Dat maakt de overgrote meerderheid van de AI-systemen tot gevaarlijke instrumenten in de handen van machtswellustige psychopaten, die streven naar totale heerschappij over een tot slaaf gereduceerde overige mensheid.
IQ-‘denken’ kunnen computers beter, EQ-‘denken’ kunnen moderne computers misschien een heel klein beetje, SQ-‘denken’ (zingeving, spelen met de grenzen en voorbij de grenzen) kunnen computers helemaal niet en zullen ze ook nooit kunnen.
Of AI dus een vloek of een zegen wordt, hangt dus vooral af van wie de systemen voedt en hoe dat aan voorwaarden van menselijkheid voldoet.