Vier grote veranderingen in mijn leven.

In mijn katholieke opvoeding in Zuid-Limburg kreeg ik een bepaald Godsbeeld aangereikt. Je moest vooral voldoen aan de regels (allerlei voorwaarden) die de kerk, zogenaamd namens ‘God’, oplegde. Deed je dat braaf dan kon je in de hemel komen en anders wachtte je het eeuwige vuur in een hel. In mijn puberteit drong het tot mij door dat zo’n wraakzuchtige ‘God’ een wel erg rancuneuze oude man op een wolk in Verweggistan moest zijn. Tegelijkertijd werd ons echter voorgehouden dat ‘God’ onvoorwaardelijke liefde zou zijn. Die twee zijn niet met elkaar verenigbaar; geen voorwaarden stellen en eeuwig martelen. Ik was al jong erg betrokken op de maatschappij en In diezelfde tijd werd mij duidelijk dat de kerk zich altijd had opgesteld aan de zijde van de machthebbers, en dat nog steeds deed, en dat de kerkelijke leiders zichzelf door de eeuwen heen gigantisch misdragen hadden en nog misdroegen. Dat leidde samen tot de eerste grote omslag in mijn leven; mijn afscheid van het Christendom. 

Tijdens mijn studie in Sittard aan de, uiteraard katholieke, Pedagogische Academie kregen we in het laatste jaar les in moderne theologie van een Karmeliet. Dat werd een openbaring voor mij, niet omdat ik daarna opnieuw Christen werd, maar omdat deze man, nota bene ‘n pater, toen mijn enige docent was vol levensvreugde en met bezieling en met persoonlijke betrokkenheid bij het wel en wee van zijn studenten. Waar haalde hij dat in ‘Godsnaam’ vandaan? Dat is me altijd bijgebleven.

In 1976 verlaat mijn vrouw mij voor een ander. Aanvankelijk was ik vooral heel erg boos en verdrietig en voelde ik mij in de steek gelaten. Maar redelijk snel begreep ik dat ik vooral moest gaan uitzoeken wat mijn eigen bijdrage in dat drama was geweest. Elke crisis is ook een kans en die greep ik dus aan. Ik ging aan de gang met breed en diep zelfonderzoek, deed mee aan allerlei therapeutische trainingen o.a. gedurende mijn tijd als Sannyasin bij Osho en bestudeerde veel. Samen met de herinnering aan de docent moderne theologie aan de PedAc leidde dat tot de tweede grote omslag.

Er is één Religie of er is géén Religie

Gevolg was dat ik opnieuw ging uitzoeken wat religie al dan niet voor mij zou kunnen betekenen. Ik ging mij verdiepen in verschillende Godsdiensten en kwam er al redelijk snel achter dat de oorsprong van de diverse Godsdiensten steeds een diepe, de ego-persoonlijkheid overstijgende, eenheidservaring was geweest. Deze personen transformeerden ín het transpersoonlijke ene bewustzijn. Deze ín de eenheid herboren ontwaakten hebben vaak geprobeerd mensen in hun omgeving te helpen om eveneens wakker te worden. Maatschappelijk is wakker worden vaak, toen én nu, door de machthebbers (kerkelijk én seculier) als een groot gevaar beschouwd. Mensen die leven vanuit die diepten zijn niet meer zo makkelijk te manipuleren én stellen ongemakkelijke vragen. De weinigen die binnen het Christendom wel begrepen waar het in essentie om ging en die door consequente beoefening van het leeg worden van ego tot diezelfde ene godservaring kwamen, werden door de ‘liefhebbende’ kerk tot ketter bestempeld en vermoord. (Bijv. Johannes van het Kuis, Theresia van Avila, Meister Eckhart) Vele anderen gingen hen voor op dat gevaarlijke pad van wakker worden úít de dualiteit (Jezus, Socrates, Pythagoras, Mansoor, Kabir, enz.). Spiritualiteit vind je nú níét meer bínnen de godsdiensten, maar is nog wel bereikbaar voor mensen die moedig genoeg zijn om zichzelf in stilte diep te onderzoeken. Wie de bron van eenheid wil hervinden, zal tegen de hoofdstroom in moeten ‘zwemmen’; d.w.z.:  de aandacht naar binnen richten; naar puur zijn ervaren. Tot inkeer komen heeft zo een heel andere betekenis dan je schuldig gaan voelen. 

Helaas ontstonden er rond deze uit hun ego ontwaakte mensen vaak organisaties van personen die zelf niet ‘herboren’ waren in de eenheid. Geleidelijk groeide er zo instituten die allerlei regels gingen opleggen en uiterlijkheden gingen afdwingen om hun eigen machtspositie te versterken. Feitelijk gingen ze met al hun regels mensen afhouden van de ‘Godservaring”, afhouden van spiritualiteit. De meest duidelijke voorbeelden daarvan zijn Christendom en Islam.

Ik ga nu eerst drie voorbeelden geven die daarop aansluiten uit de godsdienst die ik het beste ken; het Christendom. Jezus zei: “Het koninkrijk der hemelen is ín U.” Er is dus volgens de inspirator van het Christendom maar één plek waar je het zou moeten zoeken; ín jezelf. In mijn opvoeding werd mij een gebed geleerd dat Jezus ons zelf geleerd zou hebben. De eerste regel, werd gezegd, ging dan als volgt: “Onze vader die in de hemel zijd.” Jezus sprak Aramees en de letterlijke vertaling van zijn gebed begint als volgt: “Bron van zijn, die ik ontmoet, in wat mij ontroert.”Dat gaat dus helemaal niet over een soort vader, ergens ver weg, maar over een innerlijk ervaren. Een andere uitspraak van Jezus, te vinden in het Thomasevangelie, is: “Als U weet wie u bent, wordt U hetzelfde als mij.” Dat komt er samen op neer dat wie de reis naar binnen echt volledig gaat, dezelfde ene godservaring beleeft. (Zie de overeenkomst met de volgende uitspraak van Boeddha.) 

Gautama Sddhartha (Boeddha) zegt daarover: “Als iemand eenmaal verstrikt is in een geloof of doctrine, raakt hij al zijn vrijheid kwijt. Dan meent hij dat zijn leer de enige waarheid is en dat alle andere doctrines ketterij zijn. Meningsverschillen en conflicten komen allemaal voort uit bekrompen opvattingen. Ze kunnen zich eindeloos uitbreiden, kostbare tijd verspillen en zelfs tot oorlog leiden. Gehechtheid aan opvattingen is de grootste hinderpaal op het spirituele pad. Omdat we denken dat we de waarheid al bezitten, kunnen we onze geest niet openstellen om de waarheid te ontvangen, ook al komt zij aan onze deur kloppen. Mijn onderricht is geen leer of filosofie, het is het resultaat van directe ervaring. U kunt ze allemaal bevestigen door uw eigen ervaring. Dat kunt U ook door intern onderzoek in stilte.” 

Daarnaast ontdekte ik dat een aantal Nobelprijswinnaars in de kwantumfysica tot de conclusie was gekomen dat er in het hele universum slechts één bewustzijn is en dat ene bewustzijn niet voortkomt uit materie, maar materie uit dat ene bewustzijn. Deze moderne natuurkundigen enerzijds en de getuigenissen van de godservaring anderzijds constateren hier langs verschillende wegen hetzelfde. Het grote verschil is dat het bij die natuurkundige gaat om onderzoek búíten henzelf, dat hen zelf niet wezenlijk veranderde, terwijl het bij de ervaringswetenschappers gaat om onderzoek bínnen henzelf, dat hen totaal transformeerde, door ontwaking úít hun ego. Waar geen ego meer is, is ook geen egoïsme meer en blijft alleen liefde over. Daardoor vielen ze zo bijzonder op. 

Besef dat Lao Tse géén Taoïst was, Goutama Siddhartha géén Boeddhist, Jezus géén Christen. Ontdek dus het Tao-bewustzijn, het Buddha-bewustzijn, het Christus-bewustzijn, dat allemaal hetzelfde ene bewustzijn is, in jezelf. Deze ‘richtingwijzers’ leven allemaal hetzelfde eneonveranderlijke non-duale bewustzijn dat ook via jou en mij deelneemt aan het spel dat leven heet, maar door ons (mogelijk) nog niet, of niet volledig, als zodanig ervaren wordt. Ik begreep dat je deze richtingwijzers wel kunt gebruiken, maar dat je het ene uiteindelijk alleen maar in jezelf kunt vinden. Ik ging me meer bezighouden met meditatie; vooralsnog nogal onregelmatig. Ik vond dat ook moeilijk in mijn drukke en nogal losbandige privéleven. Voor het op niveau leren beheersen van een taal, een instrument, wiskunde, o.i.d. wordt volhardende en toegewijde inspanning door de meeste mensen wel als een normale voorwaarde gezien. Voor het leren ervaren van eenheid van bewustzijn, of openen voor een diep intuïtief/mystiek niveau schijnt dat ineens niet te gelden. Algemeen worden personen die de inspanning voor die verdieping wel leverden of leveren afgeschreven als zwevers, charlatans en/of achtergebleven minkukels. Het toont een veel voorkomende vorm van arrogantie dat personen die zich (nog) geen enkele of zeer weinig moeite hebben getroost om door middel van onderzoek in zichzelf de diepte van echte spirituele ervaringen te beleven, anderen die dat wel deden of doen weg te zetten als niet realistisch. Vergeet ook niet dat atheïsme gewoon een ander geloof is; geloven in het niet bestaan van het ene alles overstijgende bewustzijn, zonder daar echt intern onderzoek naar gedaan te hebben. 

Ik was dus al vanaf mijn pubertijd erg betrokken geweest op de maatschappij; nationaal en internationaal. Begin jaren zeventig werd ik lid van de PPR, later opgegaan in GroenLinks en was ondersteunend actief in die bewegingen. Hun motivatie lag, toen nog, in een beter opkomen voor de sociaaleconomische onderklasse, voor vrede en voor het milieu, dat totaal vergiftigd werd (en wordt) door allerlei chemische rotzooi. 

Mijn derde grote omwenteling kwam toen ik 50 jaar werd (1995). Ik verliet mijn baan als docent in het MBO, omdat ik niet langer kon aanzien hoe het onderwijs steeds verder afgleed richting directe bruikbaarheid. Ik kreeg steeds meer associaties met Chaplin’^s “Modern Times”. Groeien richting zelfstandig en kritisch denkende mensen werd zelfs als gevaarlijk beschouwd en er steeds meer uitgesneden. 

Mijn zelfonderzoek en de studie hadden er ondertussen toe geleid dat ik een opleiding tot reïncarnatietherapeut had voltooid. Ik praktiseerde daarna ruim dertig jaar reïncarnatietherapie in een kleine praktijk en gaf daarnaast bij elkaar zestien jaar les in reïncarnatietherapie aan twee vierjarige beroepsopleidingen voor therapeuten. Verder had ik al ontdekt hoe volkomen corrupt de top van de farmaceutische industrie is (Bouma, Dr. Lenkei, Dr. Rath, Prof. Mawson, Prof GØtzsche). 

Dan komt de vierde en grootste omwenteling. Corona in 2020. Ik was dus al op de hoogte van de volkomen meedogenloze handel in ziekte. Toen dan ook al heel snel als enige oplossing een vaccinatie werd gepropagandeerd om uit een zogenaamd levensbedreigend gevaar gered te worden, begreep ik meteen dat er iets niet kon kloppen. Vooral ook omdat de reeds bestaande mogelijkheden (ivermectine, hydroxichlorocine vitamine C en D; relatief goedkoop en zonder patenten) al snel verketterd werden. Alle deskundigen (hoogleraren en specialisten van diverse relevante disciplines) en artsen en statistici die met geheel andere bevindingen kwamen, werden meteen weggezet als complotgekken. Ik herinner me iets dergelijks uit begin jaren zeventig. Als men niet met andersdenkenden in gesprek wilde gaan, bedacht men daar ook toen al scheldwoorden voor om hen buitenspel te zetten (hemelfietsers, tuinkabouters, geitenwollensokkentypes). 

Tijdens de Neurenbergtribunalen werd gevraagd hoe het mogelijk was dat een intelligente en goed opgeleid bevolking zo massaal het nazisme omarmde. Ik meen dat het de Naziminister van propaganda (Joseph Goebbels) was die daar, ongeveer zo, twee antwoorden op gaf: 1. “Als ik een duidelijke leugen vertel, gelooft niemand me. Als ik die leugen drie keer herhaal, beginnen sommigen hem te geloven. Als ik hem zeven maal herhaal, beginnen velen hem te geloven. Als ik hem tien maal herhaal, begin ik hem zelf te geloven. 2. Het is heel eenvoudig. Je hoeft ze maar bang genoeg te maken voor een werkelijk of gefantaseerd gevaar en degenen die twijfelen of tegenspreken uit te maken voor gevaarlijke volksverraders. Ziehier de verklaring voor het gedrag van de massa in 2020 en daarna. 

Maar elke crisis is ook een kans. Ik ben, overigens net als vele anderen, veel consequenter tweemaal dagelijks gaan mediteren. Dat helpt mij enorm om het monster in de bek te kijken, zonder daar emotioneel van ondersteboven te raken. De volledige ondersteuning die de Coronaleugens wereldwijd kregen vanuit de reguliere media hebben mij er ook toe aangezet om een heleboel buiten mijzelf opnieuw en vooral kritisch onder de loep te nemen. Ik ben me breed gaan voorzien van alle informatie die ons gaat helpen van deze crisis een geschenk te maken.

Het globalistische monster zal nog wel enige wanhopige rare sprongen gaan maken, maar het heeft zijn tentakels ook al overspeeld. Door de kieren van hun leugens dringt gestaag de niet te stuiten waarheid door. Ik ben nooit eerder zo radicaal van zicht op de persoonlijke en maatschappelijke werkelijkheid veranderd dan in de laatste vijf jaar en dat beschouw ik feitelijk ook als een geschenk. Naast het innerlijk ontwaken is er dus ook een uiterlijk ontwaken gaande en het monster heeft niet alleen mij daartoe een duw in de rug gegeven. 

Sommigen zien als oplossing een kapitalisme zonder teugels, maar mijns inziens heeft nu net de geldwolverij geleid tot de poging van een zich elite wanende groep om een poging tot een totalitaire machtsgreep te doen (J. Stiglitz, T. Pikkety, K. Raworth). Die bezitshonger wordt al te vaak vergezeld door haar broertjes; machtshonger en angst voor controleverlies. En het is nu net die angst die stuurt richting totalitarisme. Anderen willen gaan strijden, maar mijn groeiende besef van de eenheid van alles leert mij dat het zinloos is om met andere delen van die eenheid te gaan vechten. Ik kan beter staan voor waar ik voor sta om zo mijn rol in het spel te spelen. Dat neemt niet weg dat misdadigers hun straf moeten krijgen; een humane straf die hen helpt om uit hun superioriteitswaan te ontsnappen. Mijns inziens beginnen alle echte oplossingen met zelfonderzoek; wie ben ik werkelijk ten diepste, wat heb ik zelf, nu of in het verleden, bijgedragen aan de huidige scheefgroei en hoe verhoud ik me tot de mensen direct om mij heen en de wereld als geheel? 

Soefi gezegde: “De Godheid slaapt in de rots, droomt in de plant, beweegt in het dier, en kán ontwaken in de mens.” 

We staan dus op de drempel van een fantastische toekomst, die we samen vorm gaan geven van binnenuit en van onderop en die ga ik, gaan wij, nog meemaken in dit lijf of in een volgend.